Terugblik op het leven van alleskunner Claus

Zien

Docu

Hugo Claus. Dichter, minnaar, rebel

Canvas, 20.40-21.35 uur

Op de ochtend van zijn euthanasie at Hugo Claus een zachtgekookt eitje. Zoals hij het graag had: in een keer in zijn mond en dan kauwen. Zijn vrouw Veerle vertelt het in de documentaire Hugo Claus. Dichter, minnaar, rebel, precies vijf jaar na zijn dood.

Het ei en de taxi naar het ziekenhuis – „Op naar de slachtbank”, zei Claus – komen bijna aan het eind, net voor de beelden van de kist en het afscheid in de Bourlaschouwburg in Antwerpen. De uitzending begint met de kostschool waar Claus naartoe moest toen hij anderhalf was. Vrienden en familie vertellen, afgewisseld met scènes uit interviews met Claus zelf, hoe hij opgroeide, waar hij steeds naartoe verhuisde, waar hij goed in was en waar hij in mislukte. Chronologisch, ongekend volledig, maar geen moment saai: het gaat over zijn boeken, schilderijen, zijn werk voor toneel en film, en ook over een uitstapje met zijn broers uit Brugge. Over kleine dingen die laten zien hoe hij was als mens. „Geen kindervriend”, zegt een van zijn zoons. „Toen ik van hem begon te winnen met pingpongen, zag hij dat niet meer zitten met mij”, zegt de andere.

Op een dag kreeg Claus de diagnose Alzheimer. „Hij zag een sleutelbos liggen”, zegt zijn vriend Jan Decleir, acteur. „Hij zei: daar moet ik iets mee, maar ik weet niet wat het is.”

Petra de Koning