Sagan, Sagan, Sagan, nee, nee, toch Ciolek

De man die alleen maar kon winnen won niet. Niet Peter Sagan won Milaan-Sanremo, maar zijn Duitse schaduw Gerald Ciolek.

Winterse omstandigheden in de lenteklassieker Milaan-Sanremo. De klassieker werd wegens de sneeuw geneutraliseerd. Foto Cor Vos

Het kon niet mis gaan. Als er een groepje bergop zou wegrijden, dan won Peter Sagan. Als er een groepje bergaf zou wegrijden, dan won Peter Sagan. En als er niemand zou wegrijden en de boel eindigde in een massasprint, dan won Peter Sagan.

Bij de bookmakers kreeg je nauwelijks geld terug voor iedere ingezette euro op Sagan en de rest van het peloton voelde de bui ook al hangen. Het was ook niet eerlijk: Peter Sagan (23) is drie renners in één. Hij klimt als Alberto Contador, hij daalt als Vincenzo Nibali en hij sprint als Mark Cavendish. Sagan wint waar hij wil winnen. Vorig seizoen kondigde hij zijn dynastie al aan door drie etappes en de groene trui te winnen in de Tour de France – dit jaar lijkt hij alleen nog maar sterker geworden te zijn. Hij degradeerde de rest van het peloton in de Ronde van Oman, de Strade Bianchi en Tirreno-Adriatico. Milaan-Sanremo kon schriftelijk worden afgedaan. Normaal gesproken tenminste.

Maar Milaan-Sanremo is geen normale koers. Milaan-Sanremo is als een afspraakje met een veel te mooie vrouw met borderline: het kan alle kanten op. Hoeveel scenario’s je van tevoren ook verzint: de juiste zit er nooit bij. La Primavera maakt zelf uit wat er gebeurt.

Het is dit jaar niet anders. Juist op de dag dat Milaan-Sanremo wordt verreden, meten de Italiaanse weerstations de koudste maartdag ooit. Het regent ijsklontjes en poolwater tussen Milaan en Sanremo. En als het niet regent, dan sneeuwt het.

Renners zitten jankend op de fiets, ze smeken dat het stopt, ze bidden om een extra speklaag. Hoeveel jacks, shirts en thermo-ondergoed ze ook hebben aangetrokken: het helpt niets. Milaan en Sanremo liggen vandaag niet in Italië, maar ergens op een Siberische toendra.

Het regent opgaves. De ene na de andere renners verdwijnt uit koers; de rest verandert in fietsende sneeuwmannen. De organisatie wordt gedwongen om zestig kilometer uit de wedstrijd te schrappen vanwege het weer. Het peloton passeert het hoogst gelegen deel van het parcours in de teambussen omdat er teveel sneeuw ligt op de top van de Passo del Turchino. Het is een unicum in een grote klassieker. In 1910 was het vergelijkbaar weer in Milaan-Sanremo, maar toen waren er nog geen teambussen. Vier renners reden de koers uit: winnaar Eugène Christophe lag nadien nog een maand in het ziekenhuis met bevriezingsverschijnselen.

In de pauze sturen renners foto’s van zichzelf en hun teamgenoten vanuit de teambussen door via Twitter: verzopen katten en sneeuwmannen zijn het, stuk voor stuk. Op de helm van Taylor Phinney ligt een ijslaag waar je moeiteloos een tien kilometer op zou kunnen schaatsen.

Tom Boonen geeft op, naar eigen zeggen „omdat dit niet meer lijkt op Milaan-Sanremo”. Zijn ploeggenoot Niki Terpstra doet hetzelfde, net als talloze anderen. Het peloton dat na de onderbreking voor de tweede keer start, is gedecimeerd.

Voor Peter Sagan maakt het allemaal niks uit; hij start het tweede deel van de koers zelfs zonder thermohoesjes over zijn schoenen. Zijn beenstukken trekt hij ook uit. Of het nu Siberië of Sanremo is: Sagan is hier om te winnen. Zijn Cannondale-ploeg haalt de vroege vluchters terug en zet hem in een zetel af aan de voet van de Poggio, het laatste heuveltje voor Sanremo. Sagan doet alles goed. Bergop pakt hij Fabian Cancellara terug, bergaf dicht hij het gat naar Sylvain Chavanel, en in de laatste kilometers achtervolgt hij de Britse oermens Ian Stannard. Op meer dan tweehonderd meter van de streep gaat Sagan aan. Hij weet dat hij gaat winnen.

Maar Sagan heeft niet in de gaten dat hij al kilometers wordt gevolgd door een gele schaduw: de Duitser Gerald Ciolek. Die sprint hem in de laatste meter voorbij. Sagan is verrast. Na afloop stamelt hij onder meer tegen de Italiaanse RAI: „Ik heb mijn sprint verknald.” Daarna druipt hij af.

Hij heeft de koers verloren die hij alleen maar kon winnen.