De man zonder ziekte heeft eerste prijs al binnen

Arnon Grunbergs De man zonder ziekte is bekroond met de Zwarte Bladzij, de prijs van het satirisch tijdschrift Propria Cures voor de slechtste roman van het jaar. De jury van de Zwarte Bladzij vergeleek De man zonder ziekte met Jozef Ratzinger, ‘een tussenpaus die pretendeert er echt toe te doen’. ‘Dat in het hele land

Arnon Grunbergs De man zonder ziekte is bekroond met de Zwarte Bladzij, de prijs van het satirisch tijdschrift Propria Cures voor de slechtste roman van het jaar.

De jury van de Zwarte Bladzij vergeleek De man zonder ziekte met Jozef Ratzinger, ‘een tussenpaus die pretendeert er echt toe te doen’. ‘Dat in het hele land niemand heeft willen zien dat Grunberg zich er met De man zonder ziekte te gemakkelijk heeft afgemaakt is de reden dat het de winnaar van de eerste Zwarte Bladzij is.’

De andere genomineerden waren Eus van Özcan Akyol en Alles wat er was van Hanna Bervoets.

Eus was volgens de jury ‘met afstand het slechtst geschreven’. ‘Het boek drijft op het persoonlijke levensverhaal van de auteur en heeft naar ons inzien met literatuur weinig te maken.’

De media-aandacht die Akyol ten deel viel lijkt Propria Cures te hebben geïrriteerd. ‘Hoewel de recensies voor het grootste deel niet lovend waren kocht heel Nederland Eus en sloot het Akyol voor zover zijn schouderbreedte dat toestaat in de armen. Hij mocht aanschuiven bij Pauw en Witteman, bij De Wereld Draait Door, nog een keer bij Pauw en Witteman en 24 uur met Wilfried de Jong doorbrengen. Niet omdat hij een groot schrijver is, zijn verhalen zouden niet misstaan op het bekende forums.marokko.nl, ware het niet dat hij een Turk is, maar omdat hij een interessant levensverhaal heeft en dit heeft opgeschreven. Maar als men de auteur vergeet en alleen naar het boek kijkt blijft er vrijwel niets over dat negen herdrukken waard is. Toch hebben wij Eus niet verkozen tot meest overschatte boek van het jaar; ook wij hebben onze levens lief.’

Bervoets was genomineerd als tegengeluid. Bervoets’ derde roman zou te enthousiast gerecenseerd zijn in de landelijke pers. ‘Dat je drie keer op rij een boek weet te schrijven dat niet slecht is, dat is knap en lukt de meesten niet.’ En: ‘Daarnaast is Hanna Bervoets door vrouwen in Nederland uitgeroepen tot een soort Tanja Nijmeijer van de feministische beweging. Het is vooral de eindeloze stroom kritiekloze kritieken in de Viva, Elle, Margriet etcetera die Alles wat er was hoog op onze lijst heeft doen eindigen. Het cruciale verschil tussen Nijmeijer en Bervoets is echter dat Tanja handelt in coke waar Bervoets slechts afnemer is.’

Maar Grunberg won dus. ‘De man zonder ziekte is niet veel meer dan een uit de kluiten gewassen ikje in de derde persoon, waarmee Grunberg zijn lezers heimelijk in het gezicht plast. Het is kwalijk dat in de receptie van het boek niemand zich aan deze conclusie heeft willen wagen. Grunberg staat op een voetstuk en het lijkt alsof alleen militair ingrijpen door de Verenigde Naties hem daar vanaf kan krijgen.’

De man zonder ziekte is verder genomineerd voor de Gouden Boekenuil en de Libris Literatuurprijs.