Ietwat decadent. Jagen op ijsbergen voor exclusief water

EPA / Dean Lewins

Water is water. Zou je denken. Maar nee, er zijn tientallen bedrijven die zich proberen te onderscheiden met exclusief water. Water van bijvoorbeeld geheime bronnen of eeuwenoude gletsjers. Scott Lindquist van Alaska Distillery is zo iemand die water zeer serieus neemt.

In het water van Prince William Sound, een deel van de Golf van Alaska, speurt Lindquist naar de beste ijsbergen. Dat klinkt makkelijker dan het lijkt - niet in de laatste plaats omdat Lindquist voor een groot deel blind is. Als het lukt om de perfecte ijsberg aan boord krijgen - een behoorlijke operatie - neemt hij het ijs mee naar zijn distilleerderij om het daar te smelten. Niet door het te verwarmen, maar gewoon door een paar dagen te wachten. Dat komt de zuiverheid ten goede, aldus de watermaker die vasthoudt aan zijn rituelen.

“Inside, where the temperature is kept between 60 and 70 degrees, it looks at first like any other small distillery—crates of bottles, rolls of labels, plastic tubs of malted grain and barley. But then I notice the giant chunks of ice situated around the room.”

Het is in eerste instantie een vreemd verhaal van het blad Outside. Want waarom zoveel moeite doen voor iets dat uiteindelijk toch gewoon min of meer naar water smaakt? Zoals bij veel zaken draait het voor een groot deel om geld. Voor de exclusieve wodka’s die het bedrijf maakt wordt in exclusieve clubs heel veel geld neergelegd. En dat geldt ook voor de ijsklontjes van écht gletjser-ijs. Decadentie ten top.

“I taste water. Honestly, I can’t tell the difference between this and the stuff in my fridge at home. But then again, I realize, that’s not the point. What I’m really tasting is power—the awesomeness of water that was frozen 10,000 years ago and melted just for my pleasure. And that tastes great.”

Lees het hele verhaal van David Kushner bij Outside (3.901 woorden, ongeveer 18 minuten minuten leestijd).