Gids in Lyon

Harold Hamersma is op studiereis en ontmoet onderweg in Lyon een paar wijnhelden.

Omdat ik wilde weten hoe de zaken ervoor staan in Beaujolais na een dramatische oogst in 2012 was ik in Lyon neergestreken. Vanuit deze stad is de streek waar de gamaydruif de held is maar drie kwartier rijden. Voordat mijn ramptoerisme een aanvang nam, had ik nog twee dagen. En al is dat niet voldoende om het complete aanbod aan zaken waar wijn extra in de belangstelling staat, te bezoeken, van honger en dorst was geen moment sprake.

Wie de aandrang krijgt om in mijn voetsporen te treden, begint zijn ontdekkingsreis in La Cave des Voyageurs. Een wijnbar zoals je je een wijnbar voorstelt. De zinc als epicentrum. Uitbundig houtgebruik. Non-descripte plavuizen. Een smoezelige, twintig pagina’s tellende multomap: 18 Frans, 2 ‘le monde’. Op de bar staan geopende flessen, de prijzen per glas (3 tot 8 euro) op hun hals gekalkt.

De liefhebber van onalledaags wit laat zich een glas Domaine Monin 2010 Cru Manicle inschenken. Weliswaar is dit chardonnay, maar hoe vaak drink je nou wit uit de onbekende wijnstreek Bugey? Wie meer met rood op heeft, maakt een uitstapje naar de Savoie om van Domaine Buvet cuvée Guillaume Charles 2009 te proeven, mondeuse-druif van honderd jaar oude stokken. In het kader van de education permanente besloot ik zelf om ook nog maar een glas Mas Cal Demoura ‘l’Infidèle’ 2010, Terrasses du Larzac uit de Languedoc te bestuderen. Een keuze die de aandacht trok van de eigenaar. Zo kon ik meteen bij hem informeren waar hij zelf graag de maaltijd gebruikte. Zijn tip leidde naar Daniel et Denise. Een bouchon lyonnais, een traditioneel restaurant waar meester-kok Joseph Viola (MOF: Maître Ouvrier de France) mij op het rood-wit geblokte tafelkleedje paté en croûte met ganzenlever en zwezerik, oeuf en meurette en een stoofschotel van varkenswang, ribbetjes en worst uit Lyon voorschotelde. En of ik daarbij iets wilde drinken? Ach, nu ik er toch was.

Rariteitenkabinet

De volgende dag had ik al vroeg een afspraak in Antic Wine, het Franse wijnrariteitenkabinet van reizend sommelier Georges Dos Santos, in 2010 uitgeroepen tot beste caviste van Frankrijk. Bij hem proefde ik een curieuze rode Corsicaan, spannend zuidelijk wit en een officieel laag geklasseerde Bourgogne blanc waar in het officieuze circuit echter grif 150 euro per fles voor wordt betaald. En of ik zin had om nog wat te drinken in Georges Five, zijn nabijgelegen wijnbar? Maar nee, ik moest nog naar de markthallen van Lyon, waar ook gegeten en gedronken kan worden. Bij Le Cellerier bijvoorbeeld waar tijdens de lunch fruits de mer, gegrilde gamba’s en dorade en flessen Muscadet van eigenaar verwisselen. Daar raakte ik aan de praat met Gerard Basset, op studiereis vanuit Engeland. De Fransman is de Beste Sommelier van de Wereld (2010), en hij bestiert een klein luxe wijnhotel in de buurt van Southampton. Die avond ontmoette ik hem weer. Ook Basset had gehoord dat restaurant La mère Brazier (2 sterren) uitstekend is. Ik bood hem Champagne aan. Die dag was bekend geworden dat hij door het gezaghebbende Engelse wijnblad Decanter tot ‘Man of The Year’ was uitgeroepen. Daar proostten we op. En op de leuke adressen die we erbij hadden. In Lyon. En ik zelfs nog eentje in Southampton.