Feelgood in de polder

20 Leugens, 4 ouders en een scharrelei (Hanro Smitsman, 2013)Ned. 2, 20.20 - 21.40 uur

Het vrolijke muziekje onder de begintitels zet de toon. Dit wordt luchtig drama, goedgemutst, niet te ambitieus qua boodschap. Maar, zo blijkt 80 minuten later, wel degelijk met echte gevoelens.

20 Leugens, 4 ouders en een scharrelei – hopeloze titel – is de eerste van zes Telefilms die de komende zaterdagen door zes omroepen wordt uitgezonden. Al voor het veertiende jaar leidt de samenwerking tussen publieke omroep en filmproducenten tot een reeks aardige films. Een geslaagd werkgelegenheidsproject voor makers en acteurs, en een cadeautje voor de kijker.

De vier ouders zijn twee homostellen. Als zijn moeders het even niet meer aankunnen, komt lastige puber Dylan tijdelijk in huis bij zijn biologische vader en diens vriend. Dat vergt wat aanpassing aan alle kanten, en opheldering van oude leugens.

De acteurs hebben het zichtbaar naar hun zin. Mark Ram is een groot komisch talent, Marieke Heebink is heel fijn als neurotische yoga-grasdrinker. Regisseur Hanro Smitsman houdt de vaart er in en bewaakt knap het evenwicht tussen slapstick en emotie; beide elementen komen tot hun recht. Dit is feelgood op z’n Amerikaans, overtuigend vertaald naar de polder.

De laatste Telefilm, op 27 april, is ook een aanrader. In Nooit te oud leidt Aart Staartjes een revolte in een verzorgingstehuis. Wie het wil, ziet een late echo van One flew over the cuckoo’s nest, met Staartjes in de rol van Jack Nicholson en Georgina Verbaan als de verschrikkelijke nurse Ratched. Een mooi protest van omroep MAX tegen het wegstoppen van ouderen.