Arnhemse zanger aan de Spaanse costa’s

Artiest Tony Ronald (1941-2013) was wereldberoemd in Spanje.

Tony Ronald

Zijn hits droegen titels als Lady Banana, I love you baby, Angelina en natuurlijk Help! Ayúdame. Dit laatste nummer maakte de Nederlandse zanger Tony Ronald in Spanje wereldberoemd. De single stond in 1971 negen weken op één in de hitlijsten van Spanje, dat een halve eeuw lang zijn tweede thuisland was.

Tony Ronald betekende voor veel Spanjaarden veel meer dan deze megahit. Toen hij eind jaren vijftig neerstreek in het door dictator Franco geregeerde land, begon Spanje zich net voorzichtig te openen. Ronald hielp dit proces versnellen door de Spanjaarden kennis te laten maken met popmuziek uit Noord-Europa.

Toen hij op 3 maart jongstleden overleed, stonden landelijke media uitgebreid stil bij zijn dood. De centrumlinkse kwaliteitskrant El País prees in een necrologie zijn „ongekende bijdrage aan de modernisering van de modes en gebruiken in franquistisch Spanje”. Het Catalaanse dagblad El Periódico stelde „dat nooit goed op waarde geschat is hoe hij stijlen als soul en Beatles-achtige pop heeft geïmporteerd”.

Ronald werd in 1941 geboren in Arnhem als Siegfried Andre den Boer Kramer. Daar begon hij al jong te zingen in het lokale kerkkoor. Op zijn zestiende werd hij zeeman. Later zou hij in interviews vertellen hoe hij tijdens een stop in de haven van Barcelona op slag verliefd werd op de stad, afmonsterde en zich in Spanje vestigde.

Tony trad op in badplaatsen langs de Costa’s en op Mallorca, waar het regime geleidelijk steeds meer massatoerisme toestond. Aanvankelijk zong hij in duo’s, maar al snel als soloartiest. Zijn grote doorbraak kwam in 1971 met Help! Ayúdame.

Hij bracht ook Engelse en Duitse versies uit, maar het nummer zou nergens zo populair worden als in Spanje. Andere hitjes, zoals Dejaré las llaves en la puerta (Ik zal de sleutels in de deur laten), met dezelfde sound volgden, maar geen zou het succes evenaren.

Net zo belangrijk als het aanstekelijke liedje was misschien wel zijn uiterlijk. Ronald trad op in glam kleding – paarse broekpakken, leren jasjes en cowboylaarzen – en droeg zijn haar in een Beatles-coup met lange bakkebaarden.

Eind jaren zeventig werd Ronald een verdienstelijk producer, van onder meer Los Amaya en Los Diablos. In de jaren tachtig begon hij weer zelf op te treden, ditmaal in het nostalgische schnabbelcircuit.

Eind vorige maand verscheen Ronald in Qué tiempo tan feliz, een tv-programma gewijd aan ‘die goede oude tijd’. Hij vertelde wegens ziekte niet langer op te zullen treden. Bevriende artiesten organiseerden voor 19 maart een muzikaal eerbetoon, in Barcelona. Ronald heeft dit niet gehaald. Het afscheidsconcert gaat dinsdag niettemin door.