Vastgeroeste ideeën kun je niet ineens veranderen

Ömer Hunkar Ilik (50), journalist, zegt dat de meeste Turken zich niet realiseren waarom er zo veel beelden en muurschilderingen zijn in Rotterdam: om de plat gebombardeerde stad te verfraaien. „Je kunt het heden pas waarderen, als je je verleden kent. Niemand heeft dat de gastarbeiders bijgebracht. Jongeren krijgen van huis uit weinig mee.”

Om die leemte te vullen organiseert Ilik ieder jaar een leesvoorstelling in de Rotterdamse Afrikaanderwijk: Anne Frank spreekt Turks. Hij nodigt Turkse journalisten, politici en overlevenden van de Holocaust uit om uit het dagboek van Anne voor te lezen. „We doen het al drie jaar, met veel succes. Er komen zo’n tweehonderd Turken op de voorstellingen af.” Wel is voorzichtigheid geboden: „De Turkse gemeenschap is verdeeld. Door het Midden-Oostenconflict bestaan er akelige ideeën over joden. We hebben het niet direct over ‘de joden’, maar over ‘de slachtoffers’ van de Tweede Wereldoorlog. Pas daarna komt Anne Frank in beeld.

Ilik kan zich niet vinden in de leermethodes van Mehmet Sahin, de Turkse leraar uit Arnhem die geconfronteerd werd met antisemitische denkbeelden van jongeren. „Sahin probeert vastgeroeste ideeën in één keer te veranderen. Dat werkt niet; je moet eerst draagvlak creëren.”