Knot: versoepel ontslagrecht rigoureus, maar ontzie ouderen

Den Haag -Vandaag wordt in het perscentrum Nieuwspoort de Machiavelliprijs 2012 uitgereikt aan de vader van Marianne Vaatstra. Klaas Knot de direkteur van de nederlandse bank (DNB) houdt dit jaar de Machiavelli lezing. foto: ANP/Evert-Jan Daniels Klaas Knot. Foto ANP/Evert-Jan Daniels

Als het aan Klaas Knot ligt versoepelt het kabinet nu rigoureus het ontslagrecht. “Er moet echt iets gebeuren”, maar zonder de ouderen te belasten, zo zegt de president van de Nederlandsche Bank en economisch adviseur van het kabinet vandaag in een interview met het FD.

Knot mengt zich hiermee in het debat tussen het kabinet, de werkgevers en de vakbeweging. Vandaag komen werkgevers en vakcentrales voor het eerst formeel bijeen om te onderhandelen over een sociaal akkoord, en de laatstgenoemde partij ziet grote problemen in het versoepelen van het ontslagrecht.

Knot legt uit dat de economische recessie en de oplopende werkloosheid vragen om ingrijpen, maar wel door onderscheid te maken tussen ‘oude en nieuwe gevallen’:

“Als je oudere werknemers vandaag ontslagrechten zou afnemen, kunnen ze waarschijnlijk niet meer profiteren van de volgende hoogconjunctuur. En dat is de fase waarin ondernemers meer mensen zullen durven aannemen.

Ik wil ook oog hebben voor de sociale vangnetfunctie van het ontslagrecht. Ik zou daarom zoeken naar een modus waarin we bewust een onderscheid maken tussen oude en nieuwe gevallen.’”

‘Nederland moet concurrentiepositie scherp in de gaten houden’

Knot geeft aan dat de concurrentiepositie van Nederland goed is, behalve op het terrein van het ontslagrecht en dat is een belangrijke reden om in te grijpen want “binnen een monetaire unie is het essentieel dat lidstaten hun concurrentiepositie scherp in de gaten houden.”

Daarnaast steunt de DNB-president de FNV in het streven naar meer rechten voor flexibele arbeidskrachten:

“Juist omdat de ontslagbescherming in het vaste deel zo groot is, hebben we een flexibel deel gecreëerd, waar de flexibiliteit zo groot is dat je je kunt afvragen of we daar nog voldoen aan de minimale standaarden van sociale bescherming. In een ideale wereld zou je niet alleen vast minder vast willen maken, maar ook flexibel iets minder flexibel.”