Beeld je in dat jouw volk uitgeroeid wordt

Zineb Tihouna voor de synagoge aan de Utrechtse Springweg. Foto Merlijn Doomernik

Zineb Tihouna (23) probeert het leerlingen uit te leggen: Als ze zelf graag met respect behandeld willen worden, moeten ze ook anderen met respect behandelen. „Dus als je zelf met een hoofddoek over straat wil zonder daar opmerkingen over te krijgen, dan moet je een ander dat ook gunnen.”

Net als Maxime van Gelder geeft Tihouna zes lessen ‘Tweede Wereldoorlog in Perspectief’, aan vmbo of mbo-leerlingen. Zij doet het samen met een joodse student of studente. Met Maxime bijvoorbeeld.

Respect hebben betekent niet dat iedereen hetzelfde moet denken, houdt Zineb Tihouna de klas voor. „Maar je moet wel weten wat je zegt.”

Zineb vertelt de leerlingen over de Tweede Wereldoorlog. Natuurlijk moeten ze de feiten kennen, zegt ze. „Maar ik wil ze niet perse volstouwen met informatie. Ik probeer hun inlevingsvermogen te vergroten.”

Hoe ze dat doet? Beeld je in, zegt ze tegen de leerlingen, dat jij dat bent. Dat iemand beslist dat jouw volk uitgeroeid moet worden. Dat vrouwen, mannen, kinderen, baby’s moeten sterven. Dat jij daar bij hoort. „Je ziet dat ze dan toch wat ongemakkelijk op hun stoel heen en weer schuiven.”

„Ja, maar, zeggen ze vaak, dat gebeurt nu ook in het Midden-Oosten. Israël moordt de Palestijnen uit. Ze vinden het ver-schrik-ke-lijk wat er in het Midden-Oosten gebeurt. Dat vind ik ook. Maar het beleid van de Israëlische regering is wat anders dan ‘de joden’. Je kunt wat er in het Midden-Oosten gebeurt niet je joodse buurman gaan verwijten.”

Niet overal, zegt Zineb, hoeft een stempeltje op. „Dat vertel ik de leerlingen. Jij bent homo, jij bent joods, hou op. Je bent mens, daar gaat het om.”

Ze is een gewoon islamitisch meisje, zegt Zineb over zichzelf. Mijn vader is als arbeider naar Nederland gekomen en heeft hier in een fabriek gewerkt. De leerlingen kunnen zich met mij identificeren. En ik sta daar voor de klas samen met een joodse jongen of joods meisje. Ik straal uit dat dat de gewoonste zaak van de wereld is. En dat is het natuurlijk ook, maar het is goed dat ze dat ook zien. Niet dat zij dat meteen ook zo vinden. Als ze er over gaan nadenken, vind ik dat al winst.”

Interviews en