Achtergrond Confereren in Thailand smokkelland

Het aanpakken van doorvoerroutes is niet eenvoudig. Thailand is dezer dagen niet alleen het gastland van de CITES-conferentie, het is ook een van de meest besproken smokkelroutes. Dat komt doordat het in Thailand niet verboden is om ivoor van Thaise olifanten te verkopen, tot chagrijn van organisaties als het Wereldnatuurfonds. In Thailand worden vergunningen voor verkopers nauwelijks gecontroleerd en ontbreekt wetgeving die de illegale ivoorhandel effectief aanpakt.

Internationaal werd de druk op Thailand de afgelopen maanden opgevoerd. De Thaise premier Yingluck Shinawatra voelde de druk en erkende zondag in haar toespraak tot de CITES-conferentie dat „velen Thailand [hebben] gebruikt als doorvoerland voor de illegale internationale ivoorhandel”. Om die handel te stoppen beloofde ze wetgeving aan te passen. „Dit zal helpen om alle olifanten te beschermen, inclusief Thaise en Afrikaanse”, zei de premier. Milieuorganisaties zeggen dat de toezegging een stap vooruit is, maar wijzen er ook op dat de premier geen details en geen tijdspad bekendmaakte.

Zelfs als Thailand de wet aanpakt, zijn er routes genoeg om ivoor, maar ook neushoornhoorns, haaienvinnen, kikkers, schildpadden, exotische vogels en houtsoorten van Afrika op de plek van bestemming te krijgen. Volgens CITES zijn de Filippijnen, Hongkong, Maleisië en Vietnam ook belangrijke doorvoerroutes naar China. Alleen een gezamenlijke en gecoördineerde aanpak kan deze handel een halt toeroepen, zei CITES-baas Scanlon deze week.

Dat is volgens Scanlon niet alleen belangrijk voor de biodiversiteit in de wereld, maar ook voor politieke stabiliteit. Als voorbeeld noemde hij de rebellen van het Verzetsleger van de Heer (LRA) in Congo die hun activiteiten financieren met het doden van olifanten en het smokkelen van ivoor. Ook Al-Shabaad financiert volgens Scanlon in Somalië terreuractiviteiten met inkomsten uit ivoorhandel. Scanlon: „In toenemende mate zijn er criminele organisaties en soms rebellen bij betrokken. Deze illegale activiteiten vormen een bedreiging voor de stabiliteit en economie van deze landen. Het ondermijnt het rechtsysteem en behoorlijk bestuur en berooft landen van hun natuurlijke bronnen en cultureel erfgoed.”