Theater

Strange Interlude

Tien jaar geleden bracht Johan Doesburg Eugene O’Neills Strange Interlude bij het Nationale Toneel in de kleine zaal. Nu brengt het gezelschap het stuk in de grote zaal. Destijds was de voorstelling geladen, intiem en in zichzelf gekeerd, nu grenst het gedrag van hoofdpersonage Nina Leeds en haar medespelers aan het blijspel. Net als tien jaar geleden glorieert Ariane Schluter als Nina. Ondanks haar ontembareenergie groeit er geleidelijk een innige melancholie in haar spel. De drie mannen (Jappe Claes, Dries Vanhegen en Mark Rietman) zijn als de spiegels van haar verlangen. Elk van deze rollen krijgt prachtig contour.

Tournee. nationaletoneel.nl

Alleen

Alleen van Claudia de Breij is vooral een liedjesprogramma. Met veel geïnspireerde liefdesliedjes weet De Breij telkens weer nieuwe, verrassende invalshoeken te vinden. „Als ik jou was, had ik mij alleen veel eerder al ontmoet”, zingt ze, met een koestering in haar stem die wondermooi samengaat met de rake ritmes van haar begeleiders Sander Geboers, Jan van Bijnen en Reyer Zwart. Haar verhaaltjes tussen de liedjes door, komen alweer in de buurt van het ironische engagement uit haar vroegere conferences. Dat is goed nieuws.

T/m 30/3. delamar.nl

Voor Je Het Weet

In Voor Je Het Weet vertelt Wertheim zogenaamd spontaan verhalen terwijl hij nog met schrijven moet beginnen. Hij had nog geen tijd om iets te maken, zegt hij. Om vervolgens terloops de kachel aan te maken met De Wereld Draait Door, Joop van den Ende en het moderne koffiedrinken en uit eten gaan. Gemakzucht, scoringsdrift en veeleisendheid zijn het mikpunt van deze satire. Maar Wertheim is in zijn voorstellingen altijd tegelijk bezig zijn vak, het publiek en de wetten van entertainment te demonteren, en gaat daarbij opnieuw verder waar anderen niet durven gaan.

Tournee. michawertheim.nl

Sister Act

Wáár zien we tegenwoordig nog een non? Daarmee lijkt Sister Act, de door Joop van den Ende geproduceerde musical naar de twintig jaar oude film met Whoopi Goldberg, simpelweg af te schrijven als gedateerde vrolijkheid. Maar de musicalversie zit zo gehaaid in elkaar dat die nonnen bijna weer actueel lijken. Met de smeuïge muziek van Alan Menken alsgangmaker. En de door Martine Bijl vertaalde teksten als extra bron van vermaak. „Je hoeft voor onze Heere / nooit je snor te epileren.”

Tournee. musicals.nl

Florissant

Marc-Marie Huijbregts is het type entertainer dat erin slaagt je onvoorwaardelijk te doen geloven in zijn verhalen. Als hij in zijn nieuwe programma Florissant vertelt over zijn Brabantse tantes Loes en Riet twijfel je niet. Maar alleen gezellig is het niet, want hij is wees, sinds zijn vader anderhalf jaar geleden overleed. De breekbaarheid die hij betracht in belijdenissen over zijn vader is wel voelbaar, maar komt het best tot zijn recht in de liedjes die hij gloedvol zingt, begeleid door piano. ‘Laat me niet alleen’, kermt hij, in een mooie bewerking van Ne me quitte pas. Vanuit de zaal wens je hem alle geluk toe.

Tournee. bunkertheaterzaken.nl