Dodelijke dolfijnen

Volgens het Oekraïense ministerie van Defensie is het allemaal niet waar, maar iedereen die iets af weet van werelddominantie, kwaadaardige meesterplannen en Austin Powers, kan zich er gemakkelijk iets bij voorstellen: dolfijnen met pistolen en messen vastgebonden aan hun kop, trained to kill. Het schijnt dat Oekraïne al sinds de Koude Oorlog een programma heeft om dolfijnen te veranderen in nietsontziende vechtmachines. Deze Flippers sporen zeemijnen op, brengen bommen weg en gebruiken voor hun balspelletjes bij voorkeur het afgerukte hoofd van een vijandelijke duiker. En nu zouden er drie zijn ontsnapt, de Zwarte Zee in, op zoek naar een partner. Oftewel: er zwemmen op dit moment drie geile huurmoordenaars rond met een of ander Krims kartelmes aan hun vinnen getapet – dit is wachten op problemen.

Want dolfijnen zijn natuurlijk niet oké. Daarom worden ze ook ingezet als guerrillastrijders: wat er niet in zit kan je ook niet trainen; de eerste keer dat een land besluit dwerghamsters om te turnen tot geheim wapen moet nog komen. Toch lijken maar weinig mensen hiervan op de hoogte: iedereen loopt weg met dolfijnen. Mensen kijken alleen maar naar hun uitsloverige hoepelkunstjes, hun vrolijke spetterende staart en hun brede lach vol kleine tandjes. We reizen naar verre oorden om met ze te zwemmen, we zetten ze op cd-hoezen als er 'spiritueel' in de albumtitel voorkomt en we tatoeëren ze met liefde op onze rechterbil. Maar dolfijnen zijn de clowns van de zee: achter die zogenaamd vrolijke façade schuilt iets duisters. Die lach bijvoorbeeld: dat is enkel de manier waarop hun snuit staat. Ze zullen er altijd uit zien alsof ze lachen, ook als ze op dat moment compleet ergens anders aan denken.

Want vergis je niet: terwijl dolfijnen ons met hun grijns en eh-eh-eh-eh-geluidjes het water in lokken, hebben ze ondertussen hele andere plannen – 18+ plannen. Dolfijnen zijn altijd hitsig. Terwijl wij tijdens het zwemmen onze kosmische band met hen willen bezegelen, willen zij in ons broekje. Ze hebben een heldenstatus doordat ze weleens vlotjes met drenkelingen terug brengen naar de kust – in werkelijkheid doen ze dit alleen maar om lekker tegen iets aan te kunnen rijden. Er bestaat een internetfilmpje waarin je ziet hoe een dolfijn met een uitbundige toewijding een meisje aanrandt – haar vriend filmt het en je hoort hem lachen, maar zij probeert panisch met haar knieën tegen elkaar aan te zwemmen. Denk dan nog maar eens aan dat uitgelaten kirren – uitlachen is het. Pure hoon. Het geluid van een dolfijn die weet wat ie wil en weet waar ie het moet halen.

En daarom lijken me de ontsnapte killerdolfijnen me ook geen prettig idee voor mogelijke Zwarte Zee toeristen: een dolfijn met zoveel wellust dat hij zichzelf uit gevangenschap heeft bevrijd, en die daarbij ook nog eens is uitgerust om te doden – die wil je écht niet tegenkomen.