Zijn 70 minuten voldoende voor de bondscoach?

Wesley Sneijder heeft de kwartfinale bereikt van de Champions League. Wie durft nog te betwijfelen dat Galatasaray een sportieve vooruitgang is?

Als langs de zijlijn het bord omhoog gaat met de cijfers 14 en 53 wandelt Wesley Sneijder op zijn felgele voetbalschoenen naar de kant. Nummer veertien, hij dus, eruit. Nummer 53, Nordin Amrabat, erin. Het is de zeventigste minuut. Zo ging het vaker sinds zijn komst naar Galatasaray.

Sneijder deed in ieder geval weer aan zijn oude zelf denken, gisteravond in de achtste finale van de Champions League tegen Schalke 04. Maar dan zonder die constante dreiging van een speler in de kracht van zijn bestaan. Het is de Sneijder van nu: voortdurend aanspeelbaar, nog niet echt dwingend. Twee schietkansen, beide rakelings naast. Pech, gebrek aan scherpte. Fitheid?

Als trainer Fatih Terim halverwege de tweede helft ziet dat zijn team bij een stand van 2-2 wordt overlopen, is de Nederlandse spelmaker kind van de rekening. Met ijs om zijn lies daalt hij af richting catacomben van de Veltins Arena in Gelsenkirchen, om vijf minuten later weer terug te keren en de slotfase van het duel langs de kant te bezien.

Maar wat geeft het? Galatasaray plaatste zich voor de kwartfinales van de Champions League. Op de 1-1 in Istanbul volgde een benauwde 3-2 overwinning. Wie durft nog te betwijfelen dat zijn transfer een „sportieve vooruitgang” is, zoals Sneijder zijn overgang naar Turkije duidde?

Vergeet dat prachtjaar 2010, waarin hij met Inter de Champions League, het kampioenschap en de beker won. Als ster van zijn ploeg bereikte hij met Oranje de WK-finale in Zuid-Afrika en achter het Barcelona-trio Messi, Iniesta en Xavi werd hij vierde in het Gouden Bal-klassement. Bij zijn presentatie in Istanbul zei de geboren Utrechter in januari dat hij – net als de Turkse competitie – ook niet topvijf van de wereld is. Mooie zelfreflectie, bittere constatering.

„Ik vind dat hij dat nog wel is”, zegt teamgenoot Amrabat na de wedstrijd tegen Schalke. „Als hij in goeden doen is en je hem op de juiste manier aanspeelt is hij een speler met buitengewone capaciteiten.” De Marokkaanse Nederlander is de laatste weken vaker de man geweest die Sneijder afloste. „Iedereen wil negentig minuten spelen. Maar je moet ook alles geven in de wedstrijd en dat doet hij. Net als ik in een klein half uur nu ook alles gegeven heb.”

Van VVV-Venlo ging het voor de Marokkaanse international via PSV en het Turkse Kayserispor naar topclub Galatasaray. Een jongensboek. Voor Sneijder ging het via Ajax en Real Madrid naar Inter en nu Galatasaray. Dat is een ander verhaal. Het WK 2014 is voor Nederland binnen handbereik, maar voor Sneijder en zijn lichaam zijn er nog veertien maanden te overbruggen tot ‘Brazilië’.

Is de bondscoach, die fitheid van lichaam en geest boven alles stelt, coulant? Neemt Louis van Gaal komende vrijdag zijn beoogde aanvoerder op in de selectie voor de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Estland en Roemenië? „Ik heb ook al wel negentig minuten gemaakt”, zegt hij tegen de NOS over een terugkeer in Oranje na een half jaar afwezigheid. „Ik ben er een hele tijd uit geweest en ben nu weer aan het voetballen. Ik wacht met spanning.”

Andere media krijgen nog een glimp van de spelverdeler te zien als hij met zijn teamgenoten via de roltrap het stadion verlaat. Petje op, telefoon aan het oor. De bus naar het vliegveld wacht. Hij is 28 jaar. Dit weekend is het Kayserispor-uit.