Seidl routineus in vervolg van trilogie

Paradies: Glaube. Regie: Ulrich Seidl. Met: Maria Hofstätter, Nabil Saleh. In: 9 bioscopen.

Na hetmeesterlijke Paradies: Liebe, met Margarete Tiesel in een onvergetelijke rol als sekstoeriste in Kenia, valt Paradies: Glaube behoorlijk tegen. Dat is misschien onvermijdelijk na die verbluffende eerste film. In het tweede deel van zijn Paradies-trilogie stelt de Oostenrijkse provocateur Ulrich Seild Anna Maria centraal, de zus van de hoofdpersoon van de eerste film, maar dat maakt voor deze film verder weinig verschil. Die had net zo goed op zichzelf kunnen staan.

De vrouw, gespeeld door Seidl-veteraan Maria Hofstätter, is een godsdienstwaanzinnige die in Wenen, gewapend met een Mariabeeld, de deuren langsgaat om het heil te verkondigen. Seidl toont de vrouw ook terwijl ze met een bovenmaats kruisbeeld masturbeert, in wat wel een erg oudbakken strategie is om de burgerij op de kast te jagen.

Het voornaamste probleem is dat de heldin van de film zo overduidelijk van lotje getikt is, waar de heldin in Liebe juist een door en door keurige vrouw was, waardoor haar ontsporing des te genanter en pijnlijker was voor de kijker. In Glaube ligt het gevaar van aapjes kijken voortdurend op de loer. Seidl is weliswaar gespecialiseerd in cinema van buitenstaanders en randfiguren, die hij in al hun treurigheid toch met een zekere waardigheid weet te portretteren. Maar hij heeft zich daarbij in het verleden heel wat geïnspireerder betoond.