‘Bizar, die jongeren bloot in een film’

Als scholier verdwaalde acteur Marcel Musters bij Pasolini’s Salo, en was er maanden lang hevig van in de war.

Foto Ringel Goslinga

„Als tiener keek ik het liefst films die ik niet begreep. Zo kwam ik ook bij Salo van Pasolini terecht. Tijdens een schoolreisje in Parijs ging ik op een vrije middag in mijn eentje naar de bioscoop. Zat ik daar als vijftienjarige jongen tussen oude mannen naar zo’n heftige film te kijken.

„Inmiddels weet ik dat het in Salo gaat over kapitalisme, macht en seks, toen snapte ik er niets van. Ik zag naakte jongeren die op hun knieën moesten zitten en vond het bizar dat er überhaupt leeftijdsgenoten waren die bloot in een film durfden. Maandenlang was ik er van in de war. Het bevestigde dat er veel meer in het leven is dan mij altijd werd voorgehouden op school en thuis in Tilburg.

„In diezelfde tijd kwam Turks Fruit uit en ook die film opende mijn wereld. Ik raakte er fysiek en geestelijk zo opgewonden van. Tot die tijd had ik nog geen benul van seks en lust. Ik wist nog niet eens dat ik homo was. Tenminste, ik wist wel dat er iets was, maar ik kon het niet benoemen. Ik herinner me nog het gevoel dat ik kreeg toen we met de klas gingen zwemmen en ik de haren op het been van mijn leraar op en neer zag bewegen. Pas veel later besefte ik dat dat gevoel seksuele opwinding was.

„Dankzij Salo en Turks Fruit had ik zin om volwassen te worden, grenzen te verkennen. Ik verlangde naar dat vrije en liep sindsdien met een ander gevoel door de stad. Met vrienden ging ik naaktzwemmen en ik kocht schoenen met punten en een leren jack. Heel onschuldig allemaal, maar ik besefte dat er een onbekend leven was waar ik deel vanuit wilde maken.

„Nog steeds verken ik via films mijn grenzen. In New York, waar ik een paar maanden per jaar woon, zie ik minstens een film per dag. Een goede film laat me zien wat ik mis, geeft me inzicht en stimuleert me om te leven."