Nederland is Cuba nu voorbij

Nederland staat na een sensationele zege op Cuba in de finaleronde van de World Baseball Classic. „Het beste team heeft gewonnen.”

Cuba sí! Holanda no!, schreeuwden de Cubaanse fans gisteren bijna acht innings lang in het Tokio Dome. Maar het pakte anders uit. In de lobby van het spelershotel wisselden de Cubanen vandaag hun yens in voor dollars. Ze checkten uit en werden in twee bussen afgevoerd naar het vliegveld. Einde World Baseball Classic voor de honkbalgrootmacht. Het Nederlands team zwaaide de rivaal uit en bereidde zich voor op een nieuw duel met Japan, met als inzet de groepswinst in poule 1 van de tweede ronde en een extra bonus van een half miljoen dollar. Direct na de wedstrijd zou Nederland met een chartervlucht naar de VS vertrekken, waar vanaf zondag in San Francisco de finaleronde wordt gespeeld.

Nederland wist de afgelopen jaren diverse malen van Cuba te winnen, maar de triomf van gisteravond overtrof alles. De psychologische oorlogsvoering begon al in de voorbereiding op het toernooi, toen Nederland een oefenduel in Taiwan met 5-0 won. De verhoudingen stonden gisteren al direct op scherp. De Cubaanse manager Víctor Mesa weigerde de hand van de Nederlandse manager Hensley Meulens te schudden. En bij de presentatie van Nederland keerden de Cubanen de tegenstander hun ruggen toe.

De Nederlanders lachten slechts om de houding van hun tegenstanders. Een kleine vier uur later stapte Nederland als glorieuze winnaar van het veld: 7-6. Dit is de beste prestatie van de Nederlandse honkballers ooit, zei Meulens na afloop. „Tot nu toe dan, hè. Want er komt nog meer aan.”

Meulens was dertien jaar geleden zelf als speler van de partij toen Nederland op de Spelen van Sydney Cuba de allereerste nederlaag op een olympisch honkbaltoernooi toebracht. Die zege stond lang te boek als de grootste sensatie van het Nederlandse honkbal. De sport heeft zich in Nederland dusdanig snel ontwikkeld dat het gat met Cuba is gedicht. Sterker nog; Nederland wist Cuba niet alleen op het laatste WK in 2011 in Panama twee keer te verslaan, maar herhaalde die prestatie de afgelopen dagen in Japan. „We zijn de Cubanen voorbij”, sprak de Nederlandse korte stop Andrelton Simmons afgelopen vrijdag vol bravoure, na de eerste 6-2 overwinning.

Het Nederlandse team toonde gisteravond in een zinderend beslissingsduel aan dat het de sleutel in handen heeft om Cuba te verslaan. Cuba maakte de afgelopen weken als nummer één van de wereldranglijst indruk tegen sterke honkballanden als Japan en Taiwan, maar beet zich stuk op Nederland. „Wij weten hoe we de Cubanen moeten bestrijden. Ze hebben best goed gespeeld, maar het beste team heeft gewonnen”, stelde Meulens koeltjes.

De kracht van de Cubanen zit hem vooral in het slaan. Vrijwel geen enkel land is in staat om powerhitters als Alfredo Despaigne, José Abreu, Yulieski Gourriel en José Fernandez te temmen. Het geheim van Nederland zit in de manier van pitchen. De Nederlandse werpers Orlando Yntema, Shairon Martis, Leon Boyd en Loek van Mil haalden de angel uit de Cubaanse slagploeg door de ballen zo laag mogelijk te gooien. Daar houden ze niet van, stelde Yntema. „Ze wachten op die ene hoge bal. Als je die ook maar één keer gooit, straffen ze dat af. Zo kreeg ik ook een homerun van Abreu om mijn oren.”

De strijd tussen Nederland en Cuba ging lang gelijk op en eindigde bloedstollend. De Cubanen profiteerden in de achtste inning van een paar fouten in het Nederlandse veld en liepen uit naar 6-4. De pitchers Martis en Boyd wisten de schade verder beperkt te houden.

Van Mil stond zich op te warmen toen Nederland in de tweede helft van de achtste inning door een homerun van Simmons opeens op gelijke hoogte kwam. Het kleine groepje luidruchtige Cubaanse fans was direct stil.

Kort daarna stapte de boomlange Van Mil de heuvel op. De Brabander moest de laatste drie man uitmaken. „De intensiteit was enorm. Aan het slot van zo’n wedstrijd is alles anders. De één wordt agressief aan slag, de ander wacht juist af. Het is een mentaal spel. Die coach van hun werd helemaal gek. Ik bleef rustig, probeerde geen emoties te tonen en hield de ballen laag. Dat luistert heel nauw. Je laat de bal los met een snelheid van 150 kilometer per uur en probeert hem onder de knie te gooien. Gaat hij een paar centimeter hoger, dan kan het zo een homerun zijn. Gelukkig hield ik stand.”

In de afsluitende slagbeurt van Nederland volgde de ontlading, toen Kalian Sams met een hoge verre bal Andruw Jones binnensloeg. Opnieuw was Cuba verslagen. Nederland verzekerde zich nu al van 1,2 miljoen dollar aan prijzengeld. Een stunt mag de overwinning op Cuba niet meer worden genoemd, stelde Van Mil. „Toen ik als klein jongetje naar Nederland-Cuba op het World Port Tournament ging kijken, verloren we kansloos met 10-0. Die tijd is geweest. Een zege op Cuba is geen verrassing meer. Dit is het hoogtepunt van mijn carrière.”