Vlak voor duel nog filmpje uploaden

Waren de Nederlandse honkballers wel scherp genoeg tegen Japan? Sommige spelers waren kort voor de wedstrijd nog druk met Facebook.

Leven als een prof. De 28 internationals van Nederland zitten tijdens de World Baseball Classic in het keurslijf van de Amerikaanse Major League. Een wereldster als Andruw Jones weet niet beter, Bas Nooij verkeert voor even in een totaal andere wereld. Maar dat het bestaan van een honkballer niet altijd over rozen gaat, werd gisteren pijnlijk duidelijk.

De Nederlandse ploeg van Hensley Meulens kreeg in het Tokyo Dome een lesje in pitchen en slaan van Japan: 16-4. „Het was een Japans avondje”, verzuchtte catcher Nooij, die zijn debuut maakte op het toernooi. Nederland krijgt vandaag een herkansing tegen Cuba, in een beslissend duel voor een plaats in de finaleronde.

De bravoure die de Nederlandse internationals tijdens de World Baseball Classic zo kenmerkte, was op slag verdwenen. De gezichten stonden op onweer. De onbevangenheid waarmee Nederland eerder tegen topteams als Zuid-Korea en Cuba speelde, was weg. De Japanners waren meer dan een klasse te goed voor Nederland. De startende pitcher Rob Cordemans, die drie homeruns moest incasseren, had bijna geen woorden voor de nederlaag. „Alles wat ik maar een beetje te hoog gooide werd afgestraft”, stelde de werper van de Amsterdam Pirates. „Dit was een heel ander Japan dan ik voor ogen had.”

Manager Hensley Meulens had Cordemans vlak voor het duel tijdens een persconferentie nog de hemel in geprezen. De oud-prof noemde hem „de beste werper van het Nederlands team ooit”. Het vertrouwen in een goed resultaat tegen Japan was bij de technische staf en de spelersgroep heel groot. Meulens, die als hitter van de bezoekende Tokyo Swallows in 1995 de Japanse titel in de Dome veroverde, had zijn spelers met een speech voorbereid op de omstandigheden. „De jongens zullen niet nerveus zijn. Ze hebben juist zin om zich te laten zien”, stelde Meulens zelfverzekerd.

Volgens het protocol van de Amerikaanse Major League, die de organisatie van de World Baseball Classic in handen heeft, meldde de selectie zich gisteren vijf uur van tevoren in de kleedkamer. Daarvoor hadden de internationals na een lichte training op zaterdagochtend hun eigen plan mogen trekken. Sommige spelers gebruikten hun tijd om met hun vrouw of vriendin Tokio te verkennen, anderen trokken zich terug op hun kamer. Op de wedstrijddag gebruikten sommige internationals hun vergoeding voor een maaltijd bij de McDonald’s tegenover het spelershotel. Voor profspelers uit de Major League is dat bijna een gewoontekwestie, honkballers uit de hoofdklasse passen zich daar snel bij aan.

De leiding van het Nederlands team wil tijdens het nieuwe WK niet te veel bijsturen. „Natuurlijk zet ik mijn vraagtekens bij de eetgewoonten van veel profhonkballers, maar daar kan je niet zomaar verandering in aan gaan brengen. Dat hoort bij hun dagelijkse ritme”, legde teamarts Rob Tamminga in het Tokyo Dome uit. „In de kleedkamers krijgen ze ook eieren en spek. Dat is in de Verenigde Staten met al die fastfoodketens zo gegroeid. We letten wel op het gewicht van de spelers.”

De honkballers hebben tijdens de World Baseball Classic tal van privileges die in Europa minder gebruikelijk zijn. Zo mogen spelers en begeleiders hun partners, familieleden of vrienden laten logeren op hun kamers. Het idee daarachter is dat iedereen zich buiten de wedstrijden en trainingen zo veel mogelijk op zijn gemak moet voelen. Spelers mogen daarin hun eigen afwegingen maken. Zelfdiscipline is een groot goed in het Amerikaanse honkbal.

Nederland opereert pas als een team bij besprekingen, trainingen en wedstrijden. Dan wordt de volledige concentratie van de internationals geëist. In de uren voor het duel met Japan wordt duidelijk dat het verschil in beleving groot is. Voor sterren als Andruw Jones, Roger Bernadina en Wladimir Balentien is het spelen voor een kleine 40.000 toeschouwers niets nieuws. Ze blijven op de achtergrond. Balentien heeft dat in Japan wel geleerd. Toen hij vorig jaar als speler van de Tokyo Swallows tijdens een duel een tweet verstuurde, kwam hem dat op een reprimande te staan.

Honkballers uit de hoofdklasse, zoals Michael Duursma en Leon Boyd, lieten het thuisfront via de sociale media meegenieten met de warming-up. De jonge prof Kalian Sams plaatste vlak voor de eerste pitch zelfs nog een filmpje van de spelerspresentatie op Facebook. „Je bent vijf uur met de voorbereiding bezig en dat doet iedereen op zijn eigen manier”, stelde Cordemans.

Meulens raakte geïrriteerd toen hem werd gevraagd of er regels zijn voor het gebruik van sociale media. „Daar ga ik nu hier met jou niet over praten. Volgende vraag”, zei hij boos.

Wat een mooie avond voor de Nederlandse honkballers had moeten worden, eindigde in een nachtmerrie. De Japanners sloegen maar liefst zes homeruns en hielden met pitcher Kenta Maeda de Nederlandse slagmensen in bedwang. De conclusie van Meulens was hard en zakelijk: „De Nederlandse werpers hebben veel fouten gemaakt. Ze gooiden de ballen te hoog. Dit moeten we snel vergeten. Tegen Cuba moeten we opnieuw beginnen. Dat wordt do or die.” Orlando Yntema zou vanmorgen om 11.00 uur Nederlandse tijd starten als werper tegen de staatsamateurs van Cuba, die in Tokio ook even leven als profs.