Ten strijde, vrouwen!

Vorige week bekende ik al mijn afkeer van verjaardagsjournalistiek. Eén jaar dit, honderd jaar dat. Maar ik wil mijn punt er toch nog eens inhameren.

8 maart. Vrouwendag.

Verschrikkelijk. Een vloedgolf van symposia. Filmfestivals. Televisieprogramma’s. Krantencommentaren. De commercie stortte zich er ook op, zag ik. Een webwinkel zette „graag vrouwen in de kijker”. Met 5 procent korting op „erotica literatuur, vrouwenliteratuur & Vlaamse topvrouwen op CD en DVD”.

De situatie van vrouwen is bijna overal godgeklaagd. Vrouwenbesnijdenis in het Midden-Oosten en Afrika. Huiselijk geweld, één op vijf vrouwen in Europa wordt ten minste eenmaal in haar leven met geweld geconfronteerd. Eermoorden. Verkrachtingen. Als de huidige trend doorgaat, 140 miljoen kindbruiden tussen 2011 en 2020.

Burgers kregen meer inspraak in sommige Arabische landen en dat betekende meer invloed voor vrome moslimbroeders en meteen minder rechten voor vrouwen. Echtgenote en moeder van nieuwe burgers, dat is hun lotsbestemming. Een Palestijnse die autoracet en die paar vrouwelijke leiders veranderen niets aan het totaalbeeld. Een vrouw mag minister zijn in Jemen, maar dan van iets heel onbelangrijks als mensenrechten. Zo doe je dat. En niet alleen in Jemen.

Jaren van Vrouwendagen hebben daaraan niets veranderd. Als Vrouwendag of Secretaressedag (aan het bloemetje gedacht?) of Bejaardendag (bij oma geweest?) voorbij is, gaat iedereen over tot de orde van de dag. Eén dag van campagnes en protesten kunnen die mannen wel aan. Ten strijde, vrouwen, wil er iets veranderen!

Om één publicatie op Vrouwendag heb ik overigens wel moeten grinniken. Het betreft Groot-Brittannië maar ik ben ervan overtuigd dat de gesignaleerde misstand hier ook bestaat. De twee auteurs, hoogleraren sociologie Cynthia Cockburn en Ann Oakley, jeremiëren niet over het glazen plafond maar klagen mannen aan wegens hun geneigdheid tot geweld en algemene criminaliteit. Meer dan 80 procent van de criminelen zijn mannen. De auteurs hebben berekend dat mannelijke criminaliteit de Britse schatkist meer dan 30 miljard euro per jaar kost (vrouwelijke misdadigers 4 miljard): schade, kosten van politieonderzoek en verblijf in de cel.

De man, zeggen de auteurs, is ontworpen op strijdvaardigheid en het aandurven van risico’s, de vrouw is zijn zachtaardige complement. Dat leidt tot patriarchaat, kapitalisme en de natiestaat, maar schaadt vrouwen en kinderen. Kijk naar de kosten. Hoeveel zou er niet bezuinigd kunnen worden als mannen zich als vrouwen gedroegen? Alle regeringen hebben er belang bij er snel iets aan te doen.

Op 8 maart 2014 spreken we elkaar weer.