Een erbarmelijke laatste uithaal

Nederlands Philharmonisch Orkest o.l.v. Mark Elder. 9/3 Concertgebouw Amsterdam. Docu ‘De weg naar Phaedra’: 17/3, 13u op Ned 2.

Vocaal begaafd, een mooi gezicht, intelligent én bescheiden. Zo wordt mezzosopraan Christianne Stotijn gekarakteriseerd door haar heldin, de legendarische Janet Baker. Ooit schreef Benjamin Britten voor Baker de dramatische scène Phaedra (1975). Nu ging Stotijn in de leer bij Baker, om zich de finesses eigen te maken.

Stotijns bezoek aan Baker is zondagmiddag te zien op Nederland 2. Afgelopen weekend klonk reeds het imponerende resultaat in de ZaterdagMatinee. Stotijns ruime vibrato blijft een smaakkwestie. Maar zoals ze gestalte gaf aan de getormenteerde Phaedra – die verliefd is op haar schoonzoon en zichzelf uit schande en wanhoop vergiftigt – was imponerend: je hóórde het gif bezit nemen van haar bloed, terwijl Stotijn vanuit de diepte naar een erbarmelijke laatste uithaal toewerkte.

Het tot sobere strijkers en slagwerk uitgebeende Radio Filharmonisch Orkest begeleidde in het Concertgebouw voorzichtig maar zorgvuldig – en kon vast oefenen in kleine bezetting met opheffing van de Radio Kamer Filharmonie in het vooruitzicht. Mark Elder toonde zich een consciëntieus Brittendirigent. Eenzelfde zorgvuldigheid toonde hij in Brigg Fair van Frederick Delius, een loom orkestwerk dat klinkt als een landelijke idylle, maar van gemakkelijke sentimentaliteit is gespeend.

Het zal wel ten koste zijn gegaan van repetitietijd voor Dvoráks Achtste symfonie. Dit is pastorale muziek van het uitzinnige soort, waarin de hoornsectie bij vlagen aanstekelijk trompetterde. Toch ontwikkelde Elder geen duidelijke visie bij het niet altijd zuiver spelende orkest. De schwung werd soms sprankelend aangezet, de middenstemmen soms mooi uitgelicht; vaak ook niet.