De liefde tussen vrouw en sapcentrifuge

In een gezondheidsfreakerige bui besloot ik mijn oude sapcentrifuge eens op snorren. Hij bleek zich in de kelder te op te houden alwaar hij zich, gezellig saampjes met een bonte verzameling gehavend aardewerk en een verroeste vispan, verschuilde onder een vette laag stof. Eenmaal frisgewassen op mijn aanrecht scheen hij nog in topconditie. Vlekkeloos vrat

In een gezondheidsfreakerige bui besloot ik mijn oude sapcentrifuge eens op snorren. Hij bleek zich in de kelder te op te houden alwaar hij zich, gezellig saampjes met een bonte verzameling gehavend aardewerk en een verroeste vispan, verschuilde onder een vette laag stof.

Eenmaal frisgewassen op mijn aanrecht scheen hij nog in topconditie. Vlekkeloos vrat hij de wortels, de bieten, de bleekselderij en de handenvol spinazie die ik hem voerde alsof het mijn nieuwe lievelingskonijn was. Ik kon er geen genoeg van krijgen, zo’n mooi gezicht was het om die groenten in luttele seconden te zien metamorfoseren tot schuimend sap in alle kleuren van de regenboog. Braaf beestje.

Maar toen verslikte hij zich. In een stuk gember. Eerste hoestte hij wat. Toen proestte hij wat. En toen, in een tergend traag decrescendo, vlood het leven uit hem weg.

De woede die zich van een mens kan meester maken. Als een bezetene rammelde ik aan het apparaat, pakte het op en smakte het met kracht terug op het aanrecht. Voor de zekerheid, of nee, uit blinde frustratie natuurlijk, gaf ik er nog een oplawaai achteraan, maar zonder succes. Kloteding.

Afijn.

Als De Hongerige Man niet tussenbeide was gekomen was het conflict beslist geëscaleerd. Mijn echtgenoot is een geboren bemiddelaar. Hij kan goed luisteren, zoekt graag naar creatieve oplossingen, laat zich zelden of nooit uit het veld slaan en heeft zowel geduld met vrouwen als met apparaten. Vaak werkt zoveel goedmoedigheid mij mateloos op de zenuwen. Maar soms is het best handig.

Tussen de sapcentrifuge en mij is alles inmiddels vergeven en vergeten. Ik heb plechtig toegezegd hem geen ongeschilde gember meer te eten te geven. En als ik hem geschilde gember geef dan alleen in kleine stukjes, zodat hij zich niet verslikt. Hij op zijn beurt heeft mij beloofd me elke ochtend blij te zullen maken met prikkelend en fris, fluorescerend oranje wortel-gembersap.

Ziehier the beginning of a beautiful friendship.

Genoemde hoeveelheden zijn goed voor ongeveer 2 glazen sap – dat wil zeggen wanneer je ze perst met een gewone sapcentrifuge; moderne slow juicers schijnen meer opbrengst te geven. De groenten gaan er gewassen maar ongeschild in. Gember kun je beter wel schillen. Appels pers je met klokhuis en al. Van peterselie, maar ook van andere kruiden kun je de stelen ook gebruiken. Wortel-gembersap (mijn favoriete ontbijtsap) maak ik vaak in een grotere hoeveelheid. Gekoeld bewaard in een schone glazen fles blijft het 3 à 4 dagen goed.

Groentensappen

Wortel-gembersap:

3 - 4 flinke winterwortels

5 – 8 cm gemberwortel

Bieten-rammenassap:

3 rauwe bietjes

1 rammenas

3 appels

Spinazie-broccolisap:

1 stronkje broccoli

4 stengels bleekselderij

250 gram spinazie

1 flinke bos peterselie