De grote wielerbaas, een paling in een pak

Dus als de politie een nieuwe boevenwagen nodig heeft, dan is het toch prima als Willem Holleeder het benodigde geld daarvoor op tafel legt?Het is een manier van werken waar de grote wielerbaas Hein Verbruggen vast in gelooft. De oud-voorzitter van de UCI (1991-2005) had een nieuw apparaat nodig om het bloed van wielrenners te controleren. Op doping, maar dat hoef ik er eigenlijk niet meer bij te zeggen. Lance Armstrong streek zijn hand over het hart en zei toe het bedrag te willen ophoesten.

Verbruggen gaf het bankrekeningnummer door. Klaar.

In een gesprek in de studio van de NOS moest Verbruggen zich er nog eens over verantwoorden. Hij zat in een gerieflijke rode stoel, de twee interviewers in een gele. In de ondervraging van bijna een uur ontpopte Verbruggen zich als een paling in een pak.

Wegglippen is de tweede natuur van Verbruggen. Zijn woorden nemen een lange omweg voordat de punt aan het einde van de zin wordt bereikt.

Langzaam ontstond er een zeker ongemak bij Verbruggen. Het werd door archiefbeelden en eerder gedane uitspraken steeds duidelijker dat Verbruggen een goede band met Armstrong onderhield.

Met enige trots vertelde Verbruggen dat hij thuis in de kast nog een gele trui vond die Armstrong hem cadeau had gedaan. De wielrenner had er iets opgeschreven: Hein werd bedankt voor het verdedigen van de wielersport. „You’re one of us”, krabbelde Lance.

Vorige week zat ik te kijken naar deel 3 uit het maffia-epos The Godfather. Het blijft fascinerend om te zien hoe mensen elkaar omhelzen en elkaar de dag erop een loer draaien. Je kunt je hond vertrouwen, maar verder wordt het moeilijk.

Les één in de journalistiek: neem nooit een cadeau aan van iemand die je hebt geïnterviewd. Nog geen bedrijfsstropdas. Jarenlang was Verbruggen trots op de gele trui van Lance. Vandaag is hij hem liever kwijt dan rijk.

Verbruggen vond het oneerlijk dat hij zich na alle bekentenissen over dopinggebruik achteraf moest verantwoorden over zijn gedragingen en besluiten van voorheen. Maar van iemand die zo lang met zijn neus tussen het peloton stond, mag verwacht worden dat hij daadkrachtiger had opgetreden.

Ja, hij gaf toe. De bloedwaarden van Armstrong waren verdacht geweest, al in 1999, tijdens de Ronde van Zwitserland. Toch hadden ze niet afdoende bewijs en ging Armstrong vrijuit. „We houden je in de gaten”, had de UCI gemeld. Ik vermoed dat Lance diezelfde avond gillend van de lach een fles champagne heeft uitgeschonken aan tafel.

De UCI heeft niet altijd gehandeld. Hein Verbruggen is niet voor niets een Hollander. Polderen zal je.

Verbruggen is voorzitter af en inmiddels 71 jaar. Het kostte hem gisteren moeite te zeggen dat de UCI er de afgelopen decennia soms naast zat. Verbruggen heeft veel eergevoel, misschien wel net zoveel als Michael Boogerd.

Geen hoofdschuldige willen zijn, hooguit medeverdachte.

Verbruggen stapte gisteravond vanuit de studio naar buiten. De gevoelstemperatuur in Nederland was onder het vriespunt. Bij de finish van Parijs-Nice was het niet veel beter.

De Primavera is in aantocht, komende zondag rijdt het peloton op Sanremo aan. Een nieuwe lente, een nieuw geluid?

We gaan het merken.