Anarchie in praktijk

Enkele weken na de wereldpremière op het festival van Berlijn vertoonde de VPRO gisteren al de documentaire TPB AFK - The Pirate Bay Away From Keyboard, waarin regisseur Simon Klos de drie oprichters van de Zweedse downloadsite The Pirate Bay volgt tijdens het proces dat tegen hen gevoerd werd.

De film eindigt met de oproep de beelden vooral te verspreiden op internet, waarmee Klose zich een sympathisant betuigt van de idealen van de activisten tegen auteursrecht. Dat is van belang, want het drietal komt er niet onverdeeld sympathiek uit naar voren.

Ze werden ook in hoger beroep veroordeeld tot hoge boetes en forse gevangenisstraffen. De media-industrie, vooral de grote Amerikaanse film- en muziekmaatschappijen, speelt het hard. Twee van de drie lijken niet goed bestand tegen de druk die dat met zich meebrengt.

De verslavingsgevoelige ideoloog van het trio, Gottfrid Svartholm Warg (@anakata) wordt ziek, vlucht naar Cambodja en wordt daar opgepakt en uitgeleverd. Hij is close met Julian Assange, De technische man Fredrik Neij (@TiAMO) scheldt met een paar biertjes op zijn beide lotgenoten uit voor respectievelijk een onbenul (Gottfrid) en een linkse softie (woordvoerder Peter Sunde, @brekep). Ook heeft hij het niet op „vieze Turken”, maar trouwt wel met zijn Laotiaanse vriendin, die hij onkundig laat van zijn juridische problemen.

Sunde blijft Neij trouw en volgt hem naar Laos. Hij belt regelmatig met zijn moeder om haar gerust te stellen dat hij heus niet naar de gevangenis zal gaan: „Het is allemaal politiek.”

In Zweden en Duitsland leidde de frontale aanpak van de beweging tot averechts politiek succes voor de Piratenpartij. Hier lukt dat niet, omdat de tegenpartij wijselijk vermijdt om martelaren te creëren. Wat bij de Zweedse activisten opvalt is hun haat tegen alles wat Amerikaans is (ze begonnen een website America's Dumbest Soldier waar je punten kon geven aan de stupiditeit van in Afghanistan gesneuvelde militairen) en de consequente anarchie: Neij betaalt uit principe nooit zijn parkeerboetes.

Tegelijkertijd is de omgang met de tegenpartij veel vriendschappelijker dan hier gebruikelijk is tussen politieke tegenstanders. Er wordt zonder tussenkomst van advocaten in de wandelgangen van de rechtbank met de aanklager gesproken en gedold. En als de advocaat van Hollywood het aardig noemt dat ze de deur voor haar openhouden, antwoorden ze dat zij hun ziel niet aan de duivel hebben verkocht.