Tsjêbbe Hettinga overleden

De Friese dichter Tsjêbbe Hettinga is overleden, zo meldt onder andere de Leeuwarder Courant. Hettinga is 64 jaar geworden.Tsjêbbe Hettinga zou aan ‘een slopende ziekte’ zijn overleden, zo meldt het bericht. Ook Omrop Fryslân meldt het nieuws inmiddels. Hettinga wordt gezien als de bekendste dichter uit Friesland. In 2003 probeerde Guus Middag vat te krijgen

Foto Sake Elzinga

De Friese dichter Tsjêbbe Hettinga is overleden, zo meldt onder andere de Leeuwarder Courant. Hettinga is 64 jaar geworden.Tsjêbbe Hettinga zou aan ‘een slopende ziekte’ zijn overleden, zo meldt het bericht. Ook Omrop Fryslân meldt het nieuws inmiddels. Hettinga wordt gezien als de bekendste dichter uit Friesland.

In 2003 probeerde Guus Middag vat te krijgen op de poëzie van Hettinga, in een bespreking van diens bundel Platina de zee:

“Het is nog niet zo eenvoudig om Hettinga’s gedichten te karakteriseren. De toon is bevlogen en meeslepend, met een grote persoonlijke inzet, dus je zou aan lyriek kunnen denken, maar daarvoor is Hettinga’s poëzie dan weer te beschrijvend. Er zitten portretten bij, en verhalen, en mythologische vertellingen, maar dan zonder al te veel voortgang en zonder afronding, dus echte epiek is het ook weer niet. Wat deze opstapelende, zichzelf bewust voor de voeten lopende en vertragende poëzie vooral overbrengt is sfeer: de sfeer van een Grieks eiland, met grazende schapen en geiten en hitte en zee en citroen en schelpen en harswijn en vissers en ezeltjes in olijfgaarden. Daar spelen alle negen gedichten zich af. Niet Fries dus, maar Grieks. Het is het decor van Homerus, Odyssee, Penelope, Ithaka, maar daardoorheen waait de geest van de hedendaagse Caraïbische pendant ervan: Walcott, Omeros. Er zijn hier dus ook toeristen en nachtclubs, auto’s en tractoren, pacemakers en een 250 cc Suzuki, elektriciens en vrachtwagens.”

En:

“Er zijn genoeg andere dichters aan wie je kunt denken bij het lezen van Hettinga: Walcott, Dylan Thomas, Slauerhoff. Als je wil kan je zijn gedichten, ondanks de hedendaagse entourage, ook wel ouderwets en gedateerd noemen, maar echt bezwaarlijk vind ik die romantische inslag niet. De zangen van Hettinga zijn meeslepend, als muziek, ritmisch – om niet te zeggen: golvend. Wie Hettinga zijn gedichten hoort voordragen (boek en cd zijn volgens het colofon `net los te sjen’, dat is `onlosmakelijk verbonden’ met elkaar) hoort meteen hoe lichamelijk deze poëzie is, op het erotische af: een en al ritme, een en al ademhaling, een en al deining”

Lees hier het stuk dat Guus Middag schreef over de Gedichtendagbundel 2010.

En Hettinga aan het werk op de laatste editie van Oerol:

En hier tekende uitgever Paul Abels (AFdH) een herinnering aan Hettinga op.