De voorspelbare teloorgang van ‘Girls Gone Wild’

Girls Gone Wild Girls Gone Wild

Vorige week werd bekend dat het bedrijf achter Girls Gone Wild faillissement heeft aangevraagd. Onder die naam verschenen sinds ‘97 video’s en dvd’s waarin feestende meisjes hun borsten (en soms meer) laten zien. In 2006 schreef Claire Hoffman van The Los Angeles Times een artikel over hoe het er aan de andere kant van de camera aan toe gaat.

Hoffman trok een tijd op met Joe Francis, de bedenker en oprichter van de franchise. Zijn werkwijze is even simpel als stompzinnig: ze vliegen van feest naar feest om aangeschoten meisjes te verleiden voor de camera hun shirtje op te tillen of met een vriendinnetje te zoenen. Wie dat doet, krijgt een t-shirt of een ander souvenirtje.

Maar soms gaat het verder dan dat. En dat loopt - logisch, misschien - uit de hand. Het faillissement is afgelopen vrijdag aangevraagd omdat er een aantal claims loopt: Francis moet nog 40 miljoen dollar betalen aan een casinobaas en 6 miljoen aan een meisje dat zonder haar goedkeuren in een van zijn video’s belandde.

Zulke problemen kon je eigenlijk in 2006 al zien aankomen. Hoffman probeert aanvankelijk te doorgronden wat zowel de makers als de meisjes drijft om mee te doen, maar vangt gaandeweg ook op dat een meisje aangerand is door Francis.

“Afterward, she says, Francis cleaned them both off with a paper towel and told her to get dressed. Then, she says, he opened the door and told the cameraman to come back, saying, “She’s not a virgin anymore.”

Wanneer duidelijk wordt dat Hoffman dat voor haar verhaal gaat gebruiken, is ze zelf ook doelwit van de onberekenbare, (seksueel) agressieve Francis. Dat geeft het verhaal een verrassende, maar wrange wending.

Lees het hele verhaal van Claire Hoffman bij The Los Angeles Times (6.287 woorden, ongeveer 29 minuten leestijd).