Vijf jaar ontkennen

Zijn ontkenningen waren talrijk. In januari 2008 had de Nederlandse wielrenner Michael Boogerd „nooit doping gebruikt, never”. De Oostenrijkse dopingarts Stefan Matschiner had hij „alleen bij een wedstrijd ontmoet” (juli 2009). Hij was „niet in Wenen geweest” (mei 2012). Hij had Matschiner in Wenen in een wijnbar ontmoet, maar alleen „voor vitaminen” (december 2012).

Na allerlei onthullende publicaties werden Boogerds ontkenningen langzaamaan onhoudbaar. Dat voelde de oud-renner zelf ook. Vandaar dat hij besloot om de waarheid op te biechten. Hij had nog gehoopt dat hij kon meedoen aan een collectieve dopingbiecht, maar die lijkt er niet te komen.

Natuurlijk is Boogerd lang niet de enige renner van zijn generatie die naar de epo heeft gegrepen. Ook binnen zijn Rabobankploeg hebben diverse renners in de afgelopen maanden toegegeven dat ze doping hebben gebruikt. Maar het gegeven dat ‘iedereen’ het deed, pleit Boogerd nog niet vrij. De Nederlandse wielerfans hebben van hem genoten toen hij in 1998 vijfde werd in het eindklassement van de Tour de France, toen hij in 1999 de Amstel Gold Race won en toen hij in de Tour de France van 2002 een heroïsche rit naar La Plagne op zijn naam schreef. Nu blijkt dat veel resultaten het gevolg waren van systematisch bedrog.

Het is Boogerd aan te rekenen dat hij, tijdens zijn actieve carrière het boegbeeld van het Nederlandse wielrennen, vijf jaar lang stellig zijn betrokkenheid bij het Weense dopinglaboratorium heeft ontkend. Bovendien was hij in de afgelopen jaren wielercommentator bij de NOS, en als zodanig een belangrijke vertolker van het wielrennen voor het grote publiek. Bij die rol past geen besmet verleden. Het had Boogerd gesierd als hij zich na zijn carrière, in de wetenschap dat hij zelf behoorde tot de dopingzondaars, publiekelijk had onthouden van commentaar op de wielersport.

Te hopen valt dat na de bekentenis van Boogerd alle verhalen over het dopinggebruik in de Rabobankploeg naar buiten komen. Wellicht is nu voor andere dopinggebruikers de drempel weggenomen om ook toe te geven dat ze hun resultaten op bedrieglijke wijze bij elkaar hebben gefietst.

Ook de actieve wielrenners zouden erbij gebaat zijn als er een eind komt aan de speculaties, geruchten, ontkenningen en rechtszaken. De voormalige Raboploeg heet nu Blanco ProCycling Team. Dat team is op zoek naar een nieuwe sponsor en dan helpt het niet als er onzekerheid blijft bestaan over het dopingverleden van het Nederlandse wielrennen. De wielersport is al ontdaan van romantiek. Zonder geld kan het wielrennen helemaal worden opgedoekt.