Nog steeds geen vrolijke vent

Mark Everett, gezicht van de band Eels, staat weer positief in het leven Zijn nieuwe album is dus levenslustig, maar toch niet vrolijk „Songschrijven is een serieuze zaak”

Singer and guitarist of the US pop band Eels, Mark Oliver Everett (R) performs on stage, on August 29, 2010, at the Rock en Seine music festival in Saint-Cloud park, a western Paris suburb. AFP PHOTO / THOMAS SAMSON AFP

‘Ze dachten dat ik een terrorist was.” Hoofdschuddend wijst Mark ‘E’ Everett naar de plek in het park buiten zijn Londense hotel waar hij twee jaar geleden bijna werd opgepakt door agenten in burger. Hij stond verdacht naar het gebouw te loeren, vonden ze. Het sprak niet in zijn voordeel dat zijn gezicht bedekt was door een enorme baard en een hoodie, zo’n verhullende capuchon die in Engeland al snel met crimineel gedrag in verband wordt gebracht.

De baard is er grotendeels af en Everett, het gezicht van de Amerikaanse band Eels, staat voor zijn doen open en positief in het leven. Opvallend, want zijn muziek werd nooit gekenmerkt door grote vrolijkheid. In zijn boek Things the grandchildren should know (2008) tekende Mark Everett op hoe zijn leven werd getekend door tragedie: de zelfmoord van zijn zus en de dood van zijn vader en moeder, gevolgd door depressie en een lang verwerkingsproces. Van de doorbraakhit Novocaine for the soul uit 1996 tot het sombere album End Times (2010) gingen zijn nummers vaak over de verdoving van zielepijn en de zoektocht naar een lichtpuntje in een hels bestaan.

Vrolijk is zijn nieuwe album Wonderful, Glorious nog steeds niet, maar er gaan een energie en levenslust vanuit die Eels’ muziek zelden had. „Nadat ik mijn levensverhaal had verteld in een boek en ik een cd met de beste songs van de voorgaande tien jaar had samengesteld, voelde ik me als een onbeschreven blad. Dat is best een enge gewaarwording, want je weet niet waar het op uitdraait. Bij eerdere albums had ik vaak een soort concept, een samenhangend thema waar ik mijn teksten aan ophing. Het is eigenlijk puur toeval dat er nu een verzameling positieve songs uit gerold is. Hoewel ik moet vaststellen dat ze vaak over vechten gaan, letterlijk of figuurlijk.”

Zijn songs ontstaan meestal uit twijfel en ontreddering, zegt Everett. „Ik heb me in mijn leven vaak verloren gevoeld. Dat is geen geestesgesteldheid waar je als normaal mens naar zou moeten streven, maar voor mij was het een bron van inspiratie. De personages in mijn songs beleven dingen die raken aan mijn leven. Soms hebben ze een voorspellende waarde. De dog faced boy die ik opvoerde op het album Souljacker ben ik later zelf geworden. De gezichtsbeharing die daarbij hoorde, moest ik weer kwijt om andere personages aan te kunnen nemen. Songschrijven is een serieuze zaak. Ik ga daar verder in dan de meeste collega’s.”

In zijn boek beschrijft Everett hoe hij als beginnend songschrijver in Hollywood verzeild raakte. Actrice Angie Dickinson speelt een hilarische rol als mogelijke beschermengel, nadat hij haar een cassette met zijn liedjes toespeelde. Ze beloofde ernaar te luisteren. „Ze heeft me na twintig jaar nog steeds niet teruggebeld. Ik had al snel in de gaten dat de showbizzwereld niks voor mij was, ook op muziekgebied. Ik was een oddball, een buitenbeentje zonder hoop op succes. Tot mijn liedjes opeens op de radio kwamen en ik op mijn eigen voorwaarden de basis kon leggen voor nu. Dat moet zelfs de grootste freak uitzicht geven op een carrière in de muziek. Als ik het kan, kan iedereen het.”

Het tiende Eels-album Wonderful, Glorious nam hij op met de vaste liveband waarmee hij al enkele malen de wereld rond toerde. Ze gaven elkaar de artiestennamen Knuckles (drummer Derek Brown), The Chet (gitarist Jeff Lyster), Kool G Murder (bassist Kelly Logsdon) en P-Boo (gitarist Mike Sawitzke). „Ik zal me nooit laten vastpinnen op een doordeweekse instrumentatie. Als een nummer vraagt om blazers, dan komen er blazers. Van huis uit ben ik drummer, dus ik heb meestal een vastomlijnd idee welk ritme er geslagen moet worden. Als ik aan mijn bandleden wil uitleggen hoe ik het wil hebben, duw ik mijn drummer van zijn kruk en doe ik het voor. Leuk om drummer te zijn in mijn band? Ik zou het hem eens vragen.”

Album Wonderful, Glorious is nu uit. Eels staat op 1, 2 en 3 april in de Paradiso, Amsterdam, en op 4 april in de Limburgzaal in Heerlen.