Zoet is het probleem, niet de suiker

Janneke Vreugdenhil heeft het in het artikel Zoetkracht (NRC Handelsblad, 2 maart) helaas niet bij het juiste eind.

Niet suiker is het probleem, maar zoet...de smaak.

Alleen al de smaak ‘zoet’ geeft een insuline release, hetgeen de eetlust stimuleert en onder andere een rol speelt bij de vetopslag.

Met calorievrije zoetstoffen, en vooral de natuurlijke, wordt de indruk gewekt dat men deze ongelimiteerd kan nuttigen, maar juist door de ontkoppeling van de smaak zoet en de bijbehorende calorieën, zoals dit gebeurt bij zoetstoffen, wordt de regulatie van de voedselopname ernstig verstoord. Veel Amerikanen drinken dagelijks enkele liters diet soda, want er zit toch niks in en het kan ‘dus’ geen kwaad, maar tegelijkertijd slaan ze daarna aan het snacken en worden ze steeds dikker. De autoriteiten hebben de wereldwijd geconsumeerde hoeveelheden van kunstmatige zoetstoffen ernstig onderschat, en onafhankelijk (!) en gedegen wetenschappelijk onderzoek naar de neurotoxische effecten bij chronisch gebruik zijn ver beneden de maat. Als wordt beweerd dat een stof ‘geen kanker’ veroorzaakt haalt de consument vaak opgelucht adem, maar dat je er een aantal bijzonder nare, vaak neurologische aandoeningen van kunt krijgen waarmee je verder moet leven, ontgaat het publiek vervolgens.

Misschien zijn de natuurlijke zoetstoffen zoals stevia wat minder toxisch, maar ze zullen dus geen oplossing voor het mondiale overgewichtprobleem blijken.

R.M. Backus

KNO-arts n.p., Zeist