Gloedvolle liedjes van Huijbregts

Cabaret

Marc-Marie Huijbregts: Florissant. Gezien: 2/3, Schouwburg Amstelveen. Tournee t/m eind mei.****

Het wordt niet zo’n avond waarbij ik aan het begin ‘poep’ zeg, en aan het eind nog een keer en het dan mooi rond is, zegt Marc-Marie Huijbregts aan het begin van zijn programma Florissant. Waarmee hij wil zeggen dat we ons niet hoeven inspannen. Dat het gewoon gezellig wordt. Maar zo’n avond wordt het toch ook. Wie niet oplet bij wat hij over zijn vader zegt, kan het slotlied niet plaatsen. Dat lied maakt de avond rond.

Het is de enige keer dat hij zijn publiek voor de gek lijkt te houden. Want verder is Huijbregts het type entertainer dat er in slaagt je onvoorwaardelijk te doen geloven in de verhalen die hij opdist.

Als hij vertelt over de eigenaardigheden van zijn Brabantse tantes Loes en Riet, en andere vreemde vogels in zijn leven, dan twijfel je niet. Hij is zelf ome Marc-Marie, die je moeiteloos vermaakt met zijn anekdotes, grappen en levenstips. Ook de praatjes met het publiek leidt hij moeiteloos naar hilarische observaties.

Maar helemaal gezellig is Florissant ook niet, want Marc-Marie is wees, sinds zijn vader anderhalf jaar geleden overleed. En van zijn familie komt hij niet los, zegt hij. In zijn vorige show, Punt, had zijn moeder een belangrijke rol. De relatie tot zijn vader is ingewikkelder en leidde tot een ander soort rouw.

De bizarre verhalen over zijn jeugd en vader zouden in handen van iemand met een langere adem stof voor een roman zijn. Huijbregts is meer van kort en snel. Tik-tak een grap en weer door naar de volgende gedachte.

De breekbaarheid die hij betracht in enkele belijdenissen over zijn vader is wel voelbaar, maar komt toch het best tot zijn recht in de liedjes die hij gloedvol zingt, begeleid door piano. ‘Laat me niet alleen’, kermt hij, in een mooie vertaling van Ne me quitte pas. Vanuit de zaal wens je hem dan alle geluk toe.