Dennis Rodman doet oproep: Obama, Kim Jong-un vraagt of je belt

Kim Jong-un en Dennis Rodman genieten samen van een basketbalwedstrijd in Pyongyang. Foto Reuters

Kim Jong-un zou graag een telefoontje krijgen van president Obama. Hij wil namelijk helemaal geen oorlog. Dat is de boodschap die Dennis Rodman heeft meegekregen, de eerste Amerikaan die de Noord-Koreaanse leider persoonlijk opzocht.

Een opmerkelijk en omstreden bezoek, maar volgens de extravagante oud-basketballer een groot succes. Jong-un is zo vrij geweest om hem mee uit te nemen: de twee zijn basketbal gaan kijken, hebben samen geschaatst, dolfijnen bezocht en vervolgens uitgebreid gedineerd en gedronken. Rodman reageerde na zijn terugkeer uitgelaten:

“Ik ben dol op die man. Hij is geweldig, en ontzettend eerlijk.”

Stephen Ganyard, een medewerker van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, legt tegenover televisienetwerk ABC uit hoe uniek het contact tussen Rodman en Kim Jong-un is:

“Rodman heeft meer direct contact met deze leider dan welke andere Amerikaan dan ook. Er is niemand werkzaam bij de CIA die je meer over Kim Jong-un kan vertellen, en dat is een behoorlijk angstaanjagend gegeven.”

Rodman reageert hierop met een schaterlach tijdens zijn interview aan ABC. En die lach blijft, ook als het kritische interview begint:

Deze leider heeft eerder gezegd dat hij de Verenigde Staten wil vernietigen. Vond jij je bezoek niet eng?

“Het was helemaal niet eng. Het was een fantastische ervaring. Ik zou de man eigenlijk maar heel even ontmoeten, maar het werden twee dagen. Ik weet ongeveer wel waar deze man mee dreigt, en wat hij doet. Ik keur dat echt niet goed, maar hij is gewoon een mens en heeft mij als een vriend behandeld. Ik heb het er verder niet met hem over gehad. Maar die knul is ook pas 28 jaar oud. En als je opgroeit terwijl je grootvader en vader zich zo gedragen, wat kun je dan verwachten. Hij is een groot leider voor het volk in zijn land. Ik liep er rond en ik zag dat de mensen daar respect toonden aan hun leider. “

Worden die mensen daar dan niet toe gedwongen?

“Hmm, ik zou zeggen van niet. Want hij wil iets veranderen, hij heeft een nieuwe visie. Hij heeft me een boodschap meegegeven voor onze president: ‘Obama, bel me. Ik wil geen oorlog.’ En deze man houdt van basketbal. President Obama houdt ook van basketbal. Laten we daar dan beginnen. Het is een nederige man en hij wil geen oorlog.”

Maar hij heeft eerder gedreigd dat hij de VS wil vernietigen.

“Nou ik denk dat dat vooral van zijn vader komt. Het is een ontzettende aardige man.”

Ondertussen zet hij mensen wel vast in gevangeniskampen.

“Ja maar dat wil hij helemaal niet. Het is een goede gast, hij is mijn vriend. Ik keur verder niet goed wat hij doet. We doen hier in Amerika ook weleens dingen die niet goed zijn. We hebben ook een president gehad die het met zijn stagiaire naar bed is geweest, en daarna alsnog zijn macht behield. Hij is mijn vriend, en daar beoordeel ik hem op. Anders niet.”

Als je teruggaat, neem dan dit rapport van Human Rights Watch over zijn regime. Misschien steek je er iets van op, en kun je de leider er een paar vragen over stellen.

“Ik ga zeker terug, ik wil meer over deze man leren. Dank je voor het rapport. Maar haat me nu niet alsjeblieft!”

Update 22.00 uur: Later vandaag is duidelijk geworden dat het bezoek van Rodman aan Noord-Korea door tv-producenten van nieuwsmagazine Vice als dekmantel is geruikt om Noord-Korea binnen te komen. De makers beweerden een documentaire over Rodman te maken, maar probeerden daarmee eigenlijk gewoon het land binnen te komen. Ook beloofden ze basketbalringen en scoreborden aan Noord-Koreaanse scholen te doneren. Daar viel Kim Jong-un voor, want die is nogal fan van basketbal.

Maar om basketbal blijkt het dus eigenlijk helemaal niet te gaan. De tv-crew van Vice neemt een nieuwsprogramma op over Noord-Korea voor zender HBO. En omdat het nogal moeilijk is het land binnen te komen, bedachten ze dit. Het is de vraag in hoeverre Rodman dus echt zo dik bevriend is met Jong-un. Daarvoor moeten we de beelden waarschijnlijk afwachten, en wanneer die uit worden gezonden is nog niet duidelijk.