Onbekende rockopera

Pete Townshend (rechts) voert het hoogste woord in de docu.

3Doc: The Who – Quadrophenia Ned. 3, 20.55 - 22.00 uur

„Is er iemand in de zaal die kan drummen?”, vroeg Who-gitarist Pete Townshend tijdens een concert in Amerika in 1973. Het was geen grap. Drummer Keith Moon was, na het spelen van ‘Won’t Get Fooled Again’ bezweken. Bewusteloos lag hij voorovergebogen over zijn drumstel. Townshend keek er niet van op en liet zijn plaats innemen door een jongen uit het publiek nadat roadies Moon hadden weggedragen.

Hoe het verder gaat, krijgen we niet te zien in Quadrophenia (1973), de documentaire over de totstandkoming van de tweede rockopera van The Who die nooit zo bekend is geworden als hun eerste, Tommy. Om begrijpelijke redenen overigens, want Quadrophenia is vooral muzikaal een draak.

Behalve uit beelden van liveoptredens van The Who en het keienstrand en de pieren in Brighton bestaat Quadrophenia vooral uit talking heads van de vele betrokkenen bij de complexe rockopera. Het hoogste woord voert Pete Townshend, en terecht, want hij heeft Quadrophenia van A tot Z gecomponeerd.

Bovendien is Townshend de beste verhalenverteller. Gedetailleerd licht hij toe hoe hij twee jaar lang werkte aan de opera over een mod op zoek naar zichzelf – voordat The Who zwaarwichtige rockopera’s ging maken, was de band favoriet bij de Britse mods (de tegenhangers van de rockers).

Maar het hoogtepunt van Quadrophenia is toch als Pete Townshend vertelt over Keith Moon en laat horen hoe de krankzinnige drummer zich nooit beperkte tot een functioneel boem-boem-tsjak, maar altijd boem-kadan-tsjak-beng-dzing-boem deed.