Modeweek Milaan: mozaïekjurken en draagbare sculpturen

PHOTO © PETER STIGTER FILENAME IS DESIGNER NAME FALL/WINTER 2013

Het modeseizoen is een rekbaar begrip geworden. Najaarscollecties liggen in de zomer in de winkel, in december komen de eerste voorjaarsstukken al binnen. Geen wonder dat het tijdens de internationale modeweken lang niet altijd meer duidelijk is of je nou naar een voorjaars- of een najaarscollectie kijkt. Maar de afgelopen dagen in Milaan, tijdens de presentaties van de vrouwencollecties voor komend najaar en winter, was er geen misverstand mogelijk. Weliswaar liepen vrijwel alle modellen met blote benen, maar de kleren waren duidelijk gemaakt voor lage temperaturen. Er waren tal van behaaglijke winterjassen, volop bont (ook een enorme trend bij de bezoekers van de shows) en veel jurken van zware, wollen stoffen.

Het zal ongetwijfeld iets te maken hebben met de echte winters van de laatste jaren, hoewel er in onze woningen natuurlijk geen enkele reden meer is om ook binnen dikke wol te dragen.

Het gebruik van zware, of zwaar ogende, stoffen voor jurken en rokken duidt ook op een fascinatie voor groffere texturen, en het is bovendien een geschikt materiaal om sculpturale stukken van te maken.

Die waren in Milaan volop te zien. Bij Bottega Veneta bijvoorbeeld, waar ontwerper Tomas Maier met jurken kwam in een jarenveertigsilhouet: brede schouders, een smalle taille, verbrede heupen en rokken met bijzondere, grote, naar buiten staande plooien. Door de zware wol kregen ze iets stoers en abstracts. Bijzonder mooi waren jurken van vervilte witte wol, waar talloze glanzende zwarte draden op gemaakt waren, of waar rode wollen vegen op zaten, bijna alsof er bloed over liep; draagbare textielkunst.

Ook bij Jil Sander domineerde wol, waarvan kleding was gemaakt die niet altijd veel te maken had met het lichaam dat eronder zat. De sluiting van een jas stond naar voren, jurken en rokken hadden verbrede heuppartijen en rokken bolden naar voren op. Sluike rokken, die net onder de knie wat wijder waren en een enkele mouwloze jurk waren de enige stukken die wat strakker aansloten. Schoenen met hoge, dunne hakken zouden een manier zijn geweest om het wat strenge beeld (vorstelijk en onkreukbaar, waren de woorden die Sander zelf gebruikte) te doorbreken, maar ook hierin was ze compromisloos; de stevige pumps en enkellaarsjes hadden een ferme blokhak. Het enige frivole element in collectie waren de enkele horizontale goudkleurige strepen die op een paar zwarte jurken waren aangebracht, en de kwaliteit van de materialen: naast chique dubbelzijdige zachte wol waren er leer, ponyskin, en hier en daar wat bont.

Relatief streng was eveneens de collectie van Marni, een modehuis dat naam heeft gemaakt met lieve, vrolijke prints en uitbundige decoraties, maar dat de laatste seizoenen een soberder weg is ingeslagen. Effen zwart en grijze (strapless) jurken en combinaties van strapless tops en ruime broeken werden gedragen met stoere paardrijlaarzen, en er waren oversized jassen van dikke, pluizige wol en lamsleer en ruimvallende mantelpakken, waarbij sportieve sandalen en andere platte schoenen kwamen.

Marni begon ooit als bontmerk, maar zelden werd het materiaal recentelijk zo overvloedig gebruikt als in deze show, en niet alleen voor jassen. Jurken hadden een brede rand aan de zoom, er waren vloerlange vossenbontsjaals en zelfs met bont beklede laarzen en handschoenen.

Naast gebeeldhouwde wol was ook het silhouet van de jaren vijftig een trend in Milaan, iets wat te maken zal hebben heeft met de benoeming van Raf Simons bij het Franse Dior, vorig jaar. Zulke verschuivingen hebben vaak een enorme impact op het modebeeld, en Simons putte tot nu toe in elke show uit het repertoire van de in 1957 overleden oprichter van het huis.

Prada gebruikte het New Look-silhouet voor ongepolijste wollen jurken, Dolce & Gabbana had een flinke serie geklede jassen, jurken en rokken waarin de klassieke stijl van Dior te herkennen was.

Maar dat was lang niet alles wat Domenico Dolce en Stefano Gabbana lieten zien. Het grootste deel van de collectie bestond uit overdadig versierde kleren die waren gebaseerd op de kathedraal van Monreale op Sicilië – de mozaïeken kwamen er letterlijk op terug. Daarnaast waren er ook sexy kanten jurkjes in pauselijk rood, afgestyled met oorbellen en kettingen met kruizen. Een beladen thema, in een week waarin het in Italië gonsde van geruchten over seksschandalen in het Vaticaan, maar heerlijk om naar te kijken.

Eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad

Fotografie: Peter Stigter (teampeterstigter.com)

Bottega VenetaBottega Veneta

Jil SanderJil Sander

MarniMarni

Dolce & GabbanaDolce & Gabbana