Hoe betaalt u minder dividenbelasting?

Twee weken geleden ging deze column over het effect van dividendbelasting op het rendement op beleggingen in aandelenfondsen of – trackers. Bijna altijd is dat een voorheffing zoals de loonbelasting. De dividenduitkeerder moet daarover de belasting inhouden die het land van vestiging heft – de zogenoemde bronbelasting. Het restant is dan voor de belegger. De Nederlandse particuliere belegger kan de betaalde dividendbelasting in principe – afhankelijk van zijn belastbaar inkomen en fiscale status – aftrekken voor de inkomstenbelasting. Daarnaast geniet hij nog een voordeel. Nederland is namelijk wereldkampioen bilaterale belastingverdragen met andere landen.

Voor dividenden ontvangen in verdragslanden geldt een speciaal laag belastingtarief. Meestal is dat 15 procent. Houdt zo’n land meer in dan dat – zo heft de VS een stevige 30 procent – dan kan Jan de Belegger de fiscus in dat land vragen om het verschil terug te geven. Dit tweede voordeel kan 0,25 tot 0,35 procentpunt extra rendement opleveren, schatte Roel Houwer van private bank Theodoor Gilissen twee weken geleden.

Toen ging het nog over drie indexfondsen die Gilissen aanbiedt. Houwers verhaal leverde een reactie op van lezer Robin Tielenburg. Hij belegt zelf rechtstreeks in voornamelijk Duitse aandelen, via internetbroker Alex. Hij vroeg zich af of ook hij Houwers tweede voordeel kan claimen bij de Duitse fiscus.

„Ik maak hier al vijftien jaar mijn beroep van en in die tijd is er bitter weinig veranderd”, verzucht Charles van Berkum van Mylette Tax Claim Service in Woerden. Mylette helpt particulieren, bedrijven, pensioenfondsen en andere stichtingen met het terugvragen van teveel betaalde buitenlandse bronbelasting. Het idee achter bilaterale belastingverdragen is wederkerigheid: als de ingezetenen van verdragsland X teveel betaalde bronbelasting mogen terugvorderen in Nederland, mogen wij ook terugvorderen in land X. „De praktijk is vaak anders. Probeer dat voor de gein eens in Portugal. In Frankrijk lukt het ook niet altijd.”

Voor wat betreft beleggingsfondsen ligt de oorzaak deels in Nederland. Onze fiscus onderscheidt drie smaken: vrijgestelde beleggingsinstellingen (VBI’s), fondsen voor gemene rekening (FGR’s) en fiscale beleggingsinstellingen (FBI’s). Alleen FBI’s zijn zelfstandige fiscale entiteiten met een eigen belastingnummer, waardoor hun beleggers met succes teveel betaalde bronbelasting kunnen terugvorderen. Bij VBI’s en FGR’s is dat bijna onmogelijk.

Voor Robin Tielenburg heeft Van Berkum echter goed nieuws. Duitsland heft 26,375 procent dividendbelasting; het verdragstarief is ook hier 15 procent. Tielenburg kan het verschil van 11,375 procentpunt relatief eenvoudig terugvorderen van de Duitse fiscus. „Onze eigen Belastingdienst heeft daar een speciaal formulier voor. Daarnaast moet hij een woonplaatsverklaring overleggen, zijn dividendnota’s en nog een document.” Mylette kan dat desgewenst voor hem regelen – voor 75 euro per ‘dividendregel’, ofwel per onderneming of fonds waarvan dividend is ontvangen.

Tielenburgs broker Alex maakt zelf ook gebruik van de diensten van Mylette, zo laat een woordvoerder weten