Column

Schromelijk overschat

Het televisiedebuut van Maxim Februari in DWDD (VARA)

Van de toonaangevende televisierubrieken lijkt Nieuwsuur (NOS/NTR) het snelst de oproep van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) te honoreren om meer vrouwen aan het woord te laten. Bij nagenoeg elk onderwerp slaagt de redactie erin een vrouwelijke expert te vinden en het is al een paar keer gebeurd, onder meer afgelopen woensdag, dat we aan de kop van de uitzending drie dames naast elkaar konden aantreffen: anchor Mariëlle Tweebeeke geflankeerd door nieuwslezer Astrid Kersseboom en sportverslaggever Dione de Graaff.

Ik vind het een verfrissend plaatje, ook omdat de NPO toch een beetje het goede voorbeeld zou moeten geven. Jammer dat Maxim Februari, filosoof en columnist, niet meer meetelt om het televisiegemiddelde op te krikken. Hij debuteerde gisteren bij De wereld draait door (VARA) als man, in een trefzekerder en ontspannener optreden dan ik ooit van zijn voorgangster Marjolijn Februari op televisie zag.

Geestig was zijn toelichting op het boek De maakbare man ook. Hij praatte er niet over met Matthijs van Nieuwkerk omdat hij het geschreven had, zei hij, maar hij had het geschreven omdat Matthijs er met hem over wilde praten.

Als transgender onderweg naar een ander geslacht krijg je altijd dezelfde vragen. Geslachtsdelen zijn toch al schromelijk overschat in het leven, je hebt ze alleen soms nodig in bed en zelfs dan zijn er alternatieven. Een baard of snor, dat is een veel zichtbaarder kenmerk.

Ook aardig is dat Februari openlijk toegeeft moeite te hebben om toegang te verkrijgen tot de geheimen van de mannenwereld. Heeft hij net geleerd dat je aan tafel je colbertje los moet knopen, raakt hij weer in verwarring dat Van Nieuwkerk het juist strak dicht draagt. En dat in de jas helpen van dames, daar moet je ook erg aan wennen.

Je realiseert je hoe weinig je weet van transseksualiteit, op televisie vooral uitgedragen door de nogal plastisch formulerende ex-deelnemer aan Big Brother Kelly van der Veer, die onlangs nog in Vliegende Hollanders, Sterren van de schans (SBS6) na een val verzuchtte dat ze gelukkig geen piemel meer had.

Het is zo ongeveer het spiegelbeeld van Maxim Februari, die tot zijn vijftigste levensjaar wachtte met stappen in de richting van de grote verandering „uit beleefdheid”. Daar moest Matthijs even op kauwen. Tegenover wie dan? De samenleving, want die wil je er niet mee lastigvallen. Mag Maxim tafelheer worden?