‘Plan voor koeienglijbaan’

Plattelandsjongeren in Toldijk: Lisette Arends, Robert ter Maat, Suzanne Ruesink. Foto Eric Brinkhorst

„Ik heb samen met mijn ouders een gemengd bedrijf. Met melkvee en vleesvarkens. Ik begin de dag met koeien melken. Daarna voer ik de koeien. Ik breng de ligboxen op orde, schuif de mest weg.

Ik had vroeger nooit zin om boerin te worden. Ik wilde een supermarkt beginnen. Maar tijdens mijn studie detailhandel heb ik de nadelen daarvan ontdekt. Wat jij doet, wordt bepaald door Albert Heijn of Schuitema. Je moet 95 procent van hun producten afnemen, anders krijg je een boete. Als boer heb je meer vrijheid. Ja, er zijn wel heel veel regels waar je aan moet voldoen, en je verdient er ook niet zo veel mee,maar je hebt de vrijheid om te investeren. Wij zijn een plan aan het ontwikkelen om een soort agrarisch pretpark op de boerderij te bouwen. Met een koeienglijbaan en een huifkar die door het water rijdt.

Het mooie van het platteland is dat je elkaar kent. Van elk huis in de omtrek ken ik wel een verhaal. Je helpt elkaar. Naoberschap. Als je dat eenmaal hebt meegemaakt, wil je nooit meer anders. Ik heb een vaste vriendin. Met haar woon ik in een huis op het bedrijf waar ook mijn ouders wonen. Toen we bij een verbouwing het hoogste punt hadden bereikt, werd er zoals gewoonlijk een meiboom geplant. Weet je wat de mensen erin hadden gehangen? Roze roosjes! Ik wil maar zeggen: je wordt hier geaccepteerd zoals je bent. Homoseksualiteit wordt hier gemakkelijk aanvaard.”