Op nieuw WK honkbal spelen nu ook de echte wereldsterren mee

Nederland begint als laatste winnaar van het oude WK aan de nieuwe World Cup. Succescoach Brian Farley is er niet meer bij in Taiwan.

28-02-2013 HONKBAL:OEFENWEDSTRIJD:TAICHUNG WBC World Baseball Classic 2013, laatste oefenwedstrijd van het Nederlands team tegen een Taiwanees allstars universiteitsteam. Nederland won met 4-1 De warmingup van het Nederlands team Foto: Henk Seppen HSF/Henk Seppen

Wat zijn de overeenkomsten tussen het WK van 2011 en de World Baseball Classic 2013? De winnaar van beide toernooien mag zich wereldkampioen noemen, maar voor de rest zijn er vooral verschillen. Nederland pakte anderhalf jaar geleden in een Panamese nacht voor een handvol toeschouwers de wereldtitel honkbal. Een perschef kon de bond niet betalen. En zelfs technisch directeur Robert Eenhoorn ontbrak bij hét hoogtepunt. Reden: de hotelkamer in Panama was simpelweg te duur. Het wereldkampioenschap leverde behalve prestige, geen cent op. „Nee, sterker nog”, zegt Eenhoorn nu in Taiwan. „Daar moest destijds nog geld bij.”

Hoe anders zijn nu de omstandigheden bij de World Baseball Classic. De Nederlandse ploeg vloog businessclass op kosten van de Amerikaanse Major League naar de Taiwanese stad Taichung, waar de ploeg het vanaf morgen in groep B opneemt tegen Olympisch kampioen Zuid-Korea, gastland Taiwan en Australië. Nederland verblijft in een vijfsterrenhotel, voor de deur staan steevast handtekeningenjagers en behalve de eer staat nu een echte hoofdprijs op het spel: de winnaar van de Classic krijgt naar verluidt 3,5 miljoen dollar. „Alles is op het niveau van de Major League”, legt Eenhoorn, de voormalig New York Yankee, uit.

Het grootste verschil tussen het oude WK – in oktober 2011 voor het laatst georganiseerd door de internationale honkbalfederatie IBAF – en de WBC is dat er nu profs uit de Major League meedoen. Zo honkballen de komende weken de echte wereldsterren in het shirt van hun land, daar waar ze in Panama nog uitgesloten waren van deelname. Van hardhitter Pablo Sandoval (Venezuela) tot topmanager Joe Torre (Verenigde Staten) en van pitcher Freddy Alvarez (Cuba) tot aangewezen slagman Andruw Jones (Nederland); ze doen mee aan de Classic. „Dat mijn naam daar toch ook weer bij staat is schitterend”, zegt Berry van Driel, werper van het Rotterdamse Neptunus.

De Nederlands team ziet er nu heel anders uit dan de ploeg die in 2011 werd verkozen tot sportploeg van het jaar. Veel spelers uit de Nederlandse hoofdklasse hebben plaats gemaakt voor profspelers, die in de VS spelen. Honkballers met namen als Dashenko Ricardo, Randolph Oduber en Mark Pawelek debuteren bij Nederland. Zelfs coach van het jaar Brian Farley moest plaatsmaken voor een coach van het hoogste niveau. Oud-prof Hensley Meulens staat tijdens de Classic als manager aan het hoofd van de technische staf.

De gedaanteverandering van de Nederlandse ploeg verliep niet geheel rimpelloos. Farley legde zich voor het toernooi aanvankelijk neer bij zijn degradatie tot bench coach, maar neemt uiteindelijk toch niet op de bank plaats. Hij vertrok vorige week naar Nederland en keert niet meer terug. Oud-prof en voormalig bondscoach Eenhoorn heeft de plaats van Farley overgenomen. Met de levende honkballegende Bert Blyleven als pitching coach is de staf van Nederland op topniveau.

Het hoofdstuk Farley is direct gesloten. Voor emoties is er vlak voor het openingsduel met Zuid-Korea geen plaats. Over de precieze reden van het vertrek wil niemand iets kwijt, maar de kans dat Farley aanblijft als bondscoach is nihil. Volgens Eenhoorn zou het gaan om „persoonlijke redenen”. „Ik wil daar op dit moment verder niets over zeggen”, stelt hij resoluut. Farley laat zelf per sms weten „de telefoon niet op te nemen”. „Enjoy the games”, luidt zijn groet. Wereldkampioenen als Berry van Driel, Kalian Sams en Bas Nooij zeggen de aanleiding voor Farley’s opstappen niet te kennen. „Het is heel jammer dat het zo is gelopen”, zegt Sams in het Douliou Stadium waar Nederland gisteren met een 4-1 zege tegen de CPBL University All Stars de oefencampagne besloot.

The games must go on, ook zonder Farley. De 28-koppige selectie van Nederland leeft in Taichung als een team uit de Amerikaanse Major League. Voor Roger Bernadina (Washington Nationals), Andruw Jones (vorig jaar actief bij de New York Yankees) en Andrelton Simmons (Atlanta Braves) is het de normaalste zaak van de wereld dat alles tot in de puntjes is verzorgd. Maar catcher Bas Nooij (Amsterdam Pirates) leeft als „Sjakie in de chocoladefabriek” met ruimhartige dagvergoedingen om te eten, de speciaal ontworpen kleding en de status van een sterhonkballer.

Nooij had met concurrentie van profcatchers als Spencer Kieboom en Shwan Zarraga een hernieuwde uitverkiezing voor Nederland al uit zijn hoofd gezet. Maar toen dit tweetal in de voorbereiding door blessures afhaakte, werd hij tot zijn verrassing toch opgeroepen voor het trainingskamp in het Amerikaanse Arizona. „Natuurlijk is het jammer dat spelers uit de hoofdklasse steeds minder kans hebben, maar dit evenement is zo ontzettend groot”, stelt Nooij. „Daar hebben de mensen in Nederland jammer genoeg geen idee van.”

Het steekt Eenhoorn dat het Nederlandse honkbal de erkenning voor de prestaties vooral in het buitenland moet zoeken. Profs als Bernadina zijn in Taichung vele malen bekender dan in Amsterdam. „Honkbal heeft in Nederland na het gewonnen WK van 2011 even de aandacht gekregen die het verdiende. Vorig jaar zaten we niet eens meer in het jaaroverzicht van de NOS. Ik heb vier Spelen meegemaakt als speler en als coach. Schitterend. Maar voor een honkballer is de Classic nu hét toernooi.”