Marketing

Ik kocht nooit Melba toast, ik at nooit Melba toast. Ik had dus niets met Melba toast. Tot mevrouw Angelina Hammond van Hammond Communications – motto: „Meerdere wegen naar Rome… in social media land!!!” – nogal hardnekkig contact met me zocht.

Ik was actief in de diverse media!

Dat was opgevallen!

Ze viel maar meteen met de deur in huis. Wist ik dat Melba toast gewoon van broden gemaakt wordt? Door de familie Van der Meulen uit Friesland. Bij de familie Van der Meulen hielden ze niet van gladde praatjes en poespas.

Het motto van de familie Van der Meulen was: „We doen ons werk zo goed mogelijk en dat proeft men!”

Er volgden nog veel meer weetjes, maar halverwege was mij al wel duidelijk dat ze bij de familie Van der Meulen totaal geen budget voor marketing hadden. En zo waren ze dus bij Hammond Communications beland.

Angelina Hammond had leuke Melba-toast-verrassingspakketjes (proefdoosjes) samengesteld. Op het moment van schrijven toerde een Melba-toast-busje met een Melba-toast-campagneteam door het land om Facebookvrienden van Melba toast te verrassen met het Melba-toast-verrassingspakket en een goed gesprek dat minimaal twintig minuten zou duren. Openingszin: „Hoe was jouw dag?” Angelina Hammond: „Interesse? Let me know!”

Ik had allerlei vragen: hoe goed gaat het echt met je als je op Facebook vrienden wordt met Melba toast? En wat voor lul ben je als je de hele dag namens Melba toast gaat aanbellen bij Facebookvrienden van Melba toast om een minuut of twintig ‘een echt gesprek te voeren’. Natuurlijk is dat interessant.

Angelina gaf me het mobiele nummer van campagnecoördinator Kees-Jan. Hij reed al de hele dag met dat Melba-toast-busje door het land om mensen te verrassen. „De goede gesprekken vind ik het belangrijkst”, schreeuwde hij door de telefoon, want het busje raasde door. „Mensen zitten echt om een praatje verlegen.”

Een uur later naderde hij Amsterdam. „Blijf paraat!” Weer een half uur later klonk zijn stem een octaaf lager. Hij stond in een vluchtheuvel te bellen en moest me helaas mededelen dat er tussen de Amsterdamse Facebookvrienden van Melba toast helaas niemand zat die een journalist bij ‘het geefmoment’ wilde hebben.

Ik begreep dat wel, maar voor Kees-Jan – nog steeds behept met het idee dat een pak Melba toast een geweldig cadeau was – was het gebrek aan enthousiasme een raadsel. Hij zette zijn kaarten op Almere, een echte toast-stad.

In Almere waren de geselecteerde Melba-toast-vrienden helaas niet thuis. Of ze deden niet open, dat kan ook.

„Teleurstellend”, vond ook Kees-Jan.

Maar als ik kwam, gingen ze in Almere-Buiten spontaan de straat op om met mensen te praten. Na een gesprek van twintig minuten kregen ze dan een proefdoosje. „Voor wat, hoort wat”, zei Kees-Jan.

Je kunt je product ook overschatten.