'Je kent hier meteen iedereen'

„Ik studeer rechten in Nijmegen, voor het vierde jaar. Ik loop stage bij een advocatenkantoor in Wageningen. Ik weet precies wat ik later wil worden: agrarisch advocaat. Ik wil boeren helpen met al die regels die op ze af komen, zodat ze zich kunnen richten op hun eigenlijke werk. Er zijn zo ontzettend veel regels voor dierenwelzijn en voedselveiligheid! Regels uit Europa. En regels uit Nederland dat het altijd nog wat strenger wil doen.

Ik woon met mijn vriend en zijn vader op een bedrijf met 165 melkkoeien. Meehelpen moet ik alleen als mijn schoonvader er niet is. Ik heb twee jaar in een appartement in Arnhem gewoond. Maar vijf van de zeven dagen per week zat ik gewoon hier in Steenderen. In de stad spring je lekker in de bus, alles is dichtbij. Maar hier heb je de ruimte. Er is niemand die op je vingers kijkt. Als ik de muziek eens hard heb staan, gaan de buren niet op de muren rammen.

Het is hier supergezellig! In de twee jaar dat ik in Arnhem woonde, heb ik twee mensen ontmoet van de 25 die er in die flat woonden. Hier hebben we één keer een housewarming gehouden, „buurt maken” zoals we dat noemen, en we kenden meteen iedereen. Jong en oud. Mensen die niet zeuren en bereid zijn zich een beetje aan te passen.

Alle beroepsgroep[en gaan hier met elkaar om. Mensen vragen weleens aan mij: jij kunt zo gemakkelijk leren aan de universiteit en je vriend heeft geen opleiding, kun je dan wel goed met elkaar praten? Nou, ik zeg je: domme mensen kunnen geen boer worden.

Ja, ik kan me wel voorstellen dat het voor sommige mensen een beklemmend idee is dat iedereen op het platteland alles van elkaar weet. Als bijvoorbeeld een stel gaat scheiden, weet iedereen dat meteen. En dan vragen ze je ernaar. Maar dat doen ze niet om je te pesten. Dan doen ze omdat ze willen helpen. Dat is het mooie eraan.”