Anders organiseren

Het meest urgente probleem is overbevolking. Wie de aarde schoon wil achterlaten kan per persoon niet meer dan één nakomeling verantwoorden. Voor een effectief duurzaamheidsbeleid kan je bij de inkomstenbelasting ook het kindertal als uitgangspunt nemen. Iedere Nederlander krijgt in de eerste schijf een duurzaamheidskorting op het belastbaar inkomen. Deze stopt bij het tweede kind.

Het is altijd lastig als een vraag begint met de stelling te weten wat ‘het meest urgente probleem is’ en dan komt er een nut of een noodzaak. Het meeste urgente probleem is... overgewicht, het massaal weggooien van eten, de ongelijkwaardige verdeling van voedsel, het aantal stappen tussen producent en consumptie en... Hier kan dan een heel verhaal beginnen over grondstoffen, energie, verspilling, ongelijkheid en... Overbevolking is relatief ten opzichte van al die vragen, nog los van de vraag waar die overbevolking zich dan manifesteert. Naïviteit in oplossingen – een kind is minder eten – gaat voorbij aan de weerbarstigheid van de praktijk.

Van een belastbaar inkomen naar één-kind belastingschijf? Laten we liever werken met die belastingen die een transitie naar een andere manier van met elkaar samenleving mogelijk maken. Denk om te beginnen aan een feed-in-tarief, niet alleen voor energie maar ook voor groente of sociale zorg, een verhoogde belasting op grondstoffen en daardoor minder op arbeid, strenge boetes op gedenatureerd eten, anti-overgewicht-beleid en boetes bij een aantoonbaar ongezonde levensstijl – om maar een paar zaken te noemen.

Want uiteindelijk gaat het niet om het ‘te veel’ van een bepaalde zaak of kwestie, maar om het feit dat we dat vraagstuk als maatschappij, bedrijven en overheden niet met een visie op de langere termijn durven aan te pakken en niet daadwerkelijk anders gaan organiseren.

De transitie zit niet in minder kinderen maar in anders, radicaal anders organiseren met het oog op minder, slimmer en menselijker. Daar is nog veel baanbrekend werk aan de winkel.