Persstemmen

„Italië lijkt de Unie zijn rug toe te draaien. Het wantrouwen tegenover de gemeenschappelijke munt en de offers die zijn opgelegd door de EU (of door Duitsland?) heeft geleid tot iets nieuws zonder precedenten in onze politieke geschiedenis: een parlement waarin het anti-Europese gevoel voor het eerst in de meerderheid is.”

Il sole 24 ore, Milaan

„We hebben nu een parlement waarin geen enkele groepering in staat is een regeringsmeerderheid te vormen, waarin een kwart van de kiezers de Beweging van Beppe Grillo heeft gekozen en waarin de tweevoudige rebellie van de burgers tegen de ‘kaste’ aan de ene kant en tegen de bezuinigingen en offers aan de andere kant de echte overwinnaar is.”

La Stampa, Turijn

„In Italië regeren het populisme, het geschreeuw en de leugen (…). Populisten als Berlusconi loochenen de realiteit en schuiven de schuld van de Italiaanse misère af op vijanden buiten de landsgrenzen. De wederopstanding van Silvio Berlusconi scoort heel hoog op de lijst met comebacks sedert Lazarus. Na deze verkiezingen zijn geen eenvoudige oplossingen mogelijk. Hoogstens een nieuwe gang naar de stembus. En dat is ook geen zegen”.

Süddeutsche Zeitung, München

„Veel anders valt er niet van te maken: hier is gewoonweg sprake van een kinderachtige weigering om de realiteit te erkennen. Na de schrale maanden van droog brood onder Mario Monti hebben de Italianen blijkbaar weer behoefte aan onhoudbaar coulissentheater”.

Die Welt, Berlijn

„De professor [Monti] is zonder enige twijfel de grote verliezer. Zijn falen – de onmogelijkheid om centrum-rechts te leiden, dat liever bij Berlusconi bleef – heeft directe gevolgen voor de regeerbaarheid van het land. De laatste dagen hoopten Europa en de markten sterk op een stabiele coalitieregering van Bersani en Monti. Geen van beiden had genoeg electorale steun en geen van beiden kon voldoende inspireren om dit mogelijk te maken. Ze moesten wijken voor de politiek van het theater.”

El País, Madrid

„De vraag is of deze verkiezingen het einde van het herstel van [Italië] markeren, en het terugvallen in een toestand van ernstige ziekte. (...) De stabiliteit van de eurozone, en zelfs haar overleven hangt ervan af. Het risico is dat Italië onregeerbaar blijft met de terugkeer van het ‘berlusconisme’ en de opkomst van het populisme met Beppe Grillo-saus. In de jaren van het Italiaanse economische ‘wonder’ had dat allemaal weinig betekenis. Maar vandaag de dag is dit niet acceptabel, noch voor Italië, noch voor de rest van Europa.”

Les Echos, Parijs

„(...) Het resultaat kan ook worden gezien als een overwinning voor populistische kandidaten aan de ene kant en onverantwoordelijke kiezers aan de andere. Het is begrijpelijk dat kiezers na meer dan een decennium van economische stagnatie terugschrikken voor meer bezuinigingen. Dat helpt het erbarmelijke resultaat van Monti verklaren. Maar er was een volkomen respectabel alternatief in de vorm van centrum-links en zijn leider, Pier Luigi Bersani. In plaats daarvan stemde meer dan de helft van het electoraat voor Berlusconi of Grillo.”

The Economist, Londen

„De situatie [in Italië] is niet vergelijkbaar met die in Griekenland, waar het na verkiezingen vorig jaar aanvankelijk simpelweg niet mogelijk was om een regering te vormen. In Italië is er een oplossing voor de politieke impasse: een ‘grote coalitie’. Als de verkiezingen worden overgedaan, dan kan het resultaat zomaar hetzelfde blijven. Misschien is hier een leiderschapswisseling nodig in de partijen om zo’n coalitie mogelijk te maken (...) maar Italiaanse politieke partijen zouden wel gek zijn om nieuwe verkiezingen te riskeren.”

Columnist Wolfgang Münchau, Financial Times