Elite wenst zich afzijdig te houden van verantwoordelijkheidsbesef

Paul Frentrop schrijft een scherp artikel over de elite die voor zichzelf zorgt (Opinie&Debat, 16 februari). Mooier kan het niet, in dezelfde krant wordt het bewijsmateriaal voor zijn stellingname geleverd: supercommissaris Antony Burgmans komt aan het woord: „Wij en de politiek demoniseren zijn klasse.” Wie de foto van Antony bekijkt en het artikel doorneemt, begrijpt onmiddellijk dat Paul Frentrop gelijk heeft – en meer dan dat. Deze elite wenst zich afzijdig te houden van elk verantwoordelijkheidsbesef. Ook achteraf.

Hans van den Berg

Vleuten

Zo maar een beetje roepen helpt ons ook niet verder

Paul Frentrop, die iets doceert waar geen Nederlandse naam voor is, is boos, maar op wie nu eigenlijk? De ‘overheid als georganiseerde oplichtersbende’? De (bestuurders van) (op afstand geplaatste) (semi-)publieke (uitvoerings)organisaties? De toezichthouders op zulks? De – wat mij steekt – leden van politieke partijen?

In het wilde weg tieren lucht lekker op; Frentrops held Fortuyn was er ook goed in; maar het levert niets positiefs op.

Waar gewerkt wordt, worden, vaak onbedoeld, fouten gemaakt. Daarom heeft iedereen, ook (bestuurders van) (semi-)overheden, controleurs boven zich; in laatste instantie u en mij en Frentrop. Die controle wordt deels georganiseerd via democratie en via politieke partijen. Maar, wil dat ‘goed’ gaan, moeten burgers, zoals Frentrop, wél de moeite nemen om daar waar het er echt op aankomt (politieke vergaderingen!) acte de présence te geven en in persoon de mond open doen. In de krant roepen dat deze of gene groep zondebokken de schuld is, is beside the point en helpt ons van de wal in de sloot.

Albert Appelo

Groningen

Revolutie tegen de regent

Bravo voor Paul Frentrop. Eindelijk een heldere analyse vanuit een historisch perspectief waarom het gat tussen de bestuurders en de Nederlandse bevolking steeds groter wordt. Dit lezend begrijpt men waarom er jaarlijks meer dan 140.000 mensen emigreren met medeneming van hun kennis en kapitaal.

De privatiseringsgolf in Nederland, die vooral de basisvoorzieningen – zijnde onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer, infrastructuur, water- en energievoorziening – systematisch heeft uitgehold, leidt tot een een armoedeniveau zoals in de Verenigde Staten. We kopiëren maar al te graag deze heilstaat.

Alles wat de overheden nastreven is het binnengraaien van belastinggeld zonder iets voor de burgers terug te doen. Dit heet dan winstoptimalisatie.

De belangen van de burgers, zoals werk met een redelijk inkomen, persoonlijke ontwikkeling en oudedagsvoorziening, worden op elke mogelijke wijze afgebroken door de politieke elite.

Een voorbeeld: de DigiD is een onveilig elektronisch middel ingesteld als controlemedium over de contacten van de burger met de overheid. De ambtelijke dictatuur neemt dusdanige proporties aan, dat we onze vingerafdrukken op voorhand moeten afgeven, willen we een belachelijk duur paspoort krijgen.

Over een referendum, dat met de huidige technologieën eenvoudig te realiseren is, wordt gemakshalve gezwegen. Democratie gedijt alleen met de gedoogsteun van de elite.

Hans Hoolmans

Bavel