Vijf Oscarwinnaars van vroeger

De meeste Oscarwinnaars zijn commerciële films en verschijnen niet gratis op internet. Maar er zijn uitzonderingen. Vijf voorbeelden.

Neighbours (1952). Buren claimen beide het eigendom van een bloemetje op de erfgrens en vechten hun conflict uit in een acht minuten durende veldslag. Komische stomme film combineert vaardig live action en stop-motionanimatie. Bedoeld als anti-oorlogsstatement en merkwaardig genoeg gelauwerd met de prijs voor beste korte documentaire in 1952.

Neighbours by Norman McLaren, National Film Board of Canada

If You Love This Planet (1982). Een nucleaire vergeldingsoorlog overleven? Vergeet het. Bevlogen lezing van arts en activist Helen Caldicott voor Amerikaanse studenten tijdens de Koude Oorlog. Haar kernpunt: Hiroshima kreeg hulp van buitenaf, maar in een land dat getroffen wordt door tientallen of honderden kernbommen kan daar geen sprake van zijn. Kreeg in 1982 de prijs voor beste korte documentaire.

The Man Who Planted Trees (1987). De ik-figuur vertelt hoe hij in een kaal en guur land een herder tegenkomt die elke dag honderd bomen plant. Jaren later komt de verteller terug in hetzelfde gebied. De bomen zijn groter geworden, en daardoor is het land blijvend veranderd. In 1987 de beste korte animatiefilm.

Schwarzfahrer (1993). Een nette blanke dame in de tram in Berlijn begint een racistische monoloog als er een zwarte man naast haar komt zitten. Werd in 1994 uitgeroepen tot de beste korte film.

Ryan (2004). Surrealistische animatie over veelbelovende maar jonggestorven animatiefilmer Ryan Larkin (1943-2007). Bewonderaar Chris Landreth geeft deze film de vorm van een ontmoeting in een kroeg met de halfvergane gestalte van Larkin.

Ryan by Chris Landreth, National Film Board of Canada