Gezochte liedbewerkingen van Boddé en Minis

Pop

Mike Boddé en Hadewych Minis: Vrij. Gezien: 18/2, Kleine Komedie Amsterdam. Tournee t/m 8 mei. **

Net als je er zeker van bent, zo halverwege het deel na de pauze, dat je luistert naar het plechtige afstudeerwerk van twee bloedserieuze kunstacademiestudenten doen Mike Boddé en Hadewych Minis iets onverwachts. Ze zetten een lessenaartje met bladmuziek voor zich en beginnen ritmisch te kuchen. Steeds sneller, en dan afgewisseld met een hoest, een snuif en een snuf, zodat het uitgroeit tot een samenhangend geheel van keel- en neuspercussie.

De Kuchsonate is geestig, maar het bevrijdend effect is van korte duur. In hun tweede liedjesprogramma nemen Boddé en Minis de vrijheid om van een gewijde psalm naar de vlotte jazz van Dave Brubeck, van de pathos van Kate Bush naar een deinende Ierse pubsong en van een Franse medley naar een bluessong te schakelen. Het leidt tot een incoherente avond, met artificiële bewerkingen, waarin het duo vooral voor zichzelf bezig lijkt. Boddé is een vaardig muzikant en het van nature verkouden stemgeluid van Minis kan veel aan, maar in Vrij staan de liedjes in dienst van de performers, in plaats van andersom.

Ze laten horen dat het mogelijk is van een lied van Winterreise van Schubert naar With or Without You van U2 te komen, maar de zin van het trucje is niet duidelijk. Of het is omdat Minis brulboei Bono naar de kroon wil steken. Met zijn keyboards maakt Boddé van een helder gitaarliedje een soundtrack voor Duitse jarenzeventigporno en zelfs het wonderschone The Cross van Prince is niet veilig. Het krijgt een powerballadbehandeling, opdat Minis nogmaals kan uithalen.