Opinie

Dit is een artikel uit het NRC-archief

Media

Wil The Post nog wel een ombudsman? (vraagt de ombudsman van The Post)

De ombudsman

Hoe lang gaat een ombudsman mee?

Een ombudsman moet een vraagbaak zijn voor lezers, een ambachtelijke criticus van de krant en een onafhankelijke beordelaar van klachten. De meesten hebben een aanstelling voor bepaalde tijd, zelden langer dan vijf jaar. Maar de functie blijft doorgaans wel bestaan. The New York Times heeft inmiddels alweer een vijfde public editor.

Maar Patrick Pexton, sinds 2011 ombudsman van The Washington Post, is er niet zo zeker van dat zijn functie hem overleeft.

Integendeel. In zijn column voorspelt hij dat het met zijn functie gedaan is als zijn termijn volgende maand afloopt. Officieel is daar nog geen besluit over genomen, schrijft hij, en wordt er alleen bekeken of de krant klachten ook kan behandelen zonder een ombudsman. Maar Pexton is somber:

De voortekenen zijn duidelijk. Ik hou het erop dat deze functie zal verdwijnen, om redenen van geld, moderne mediatechnologie, en omdat The Post er financieel slechter voor staat en dus gevoeliger is voor kritiek.

Pexton baseert dat op een gesprek met de nieuwe hoofdredacteur, Marty Baron, die hem fijntjes de voordelen maar vooral ook de nadelen van zijn baan voor de krant uitlegde. De voordelen zijn groot, maar de nadelen mogen er ook zijn, vond de hoofdredacteur, die eind vorig jaar aantrad. Volgens Pexton zei hij tegen hem:

De krant krijgt al meer dan genoeg kritiek van buitenstaanders, geheel los van de eigen redactie. En hun salaris hoeven we niet te betalen.

Bovendien moet er bezuinigd worden, en:

Het is nu eenmaal zo dat je elke functie kunt verdedigen. En met elke functie die je opheft, verlies je ook iets belangrijks. Maar je moet kiezen.

Uiteraard verdedigt Pexton in zijn column zijn eigen werk, en dat van andere ombudsmannen en –vrouwen die zijn aangesloten bij de internationale Organization of News Ombudsmen. Want het klinkt mooi, dat journalisten tegenwoordig zelf met lezers over hun werk communiceren, maar:

De waarheid is dat er vandaag de dag een zwaarder beroep gedaan wordt op verslaggevers, eindredacteuren en chefs dan ooit tevoren. Ze moeten meer en sneller schrijven, twitteren, bloggen, fotograferen en video’s maken. Ze zijn de hele tijd uitgeput. En wie vallen er dan tussen wal en schip, behalve hun gezin?

Ja, de lezers, vreest hij.

Pexton verwijst naar een rapport waaruit blijkt dat het vertrouwen van Amerikanen in hun media nog steeds zeer gering is.

Bij het begin van zijn termijn kreeg Pexton overigens kritiek omdat hij in zijn eerste column vooral lof had voor zijn eigen krant. Later schreef hij onder meer over de vele fouten in de krant, het brengen van meningen in plaats van feiten op de voorpagina, en de hoge werkdruk voor de redacteuren van de website van de Post.

De Organization of News Ombudsmen, een non profit-organisatie die sinds 1980 bestaat en wordt betaald door de aangesloten media, heeft ongeveer zestig leden in 26 landen (inclusief NRC Handelsblad en de Volkskrant in Nederland). De organisatie heeft vorig jaar een handboek uitgegeven, The Modern News Ombudsman, met een ‘overlevingsgids’. Een van de geestiger tips:

Neem de tijd om te lachen. Mijn familie neemt comedy’s voor me op waar we samen naar kijken.

Misschien heeft Pexton er iets aan, in afwachting van een besluit.