Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Leven

Vrolijk dansen op een begrafenis

ZienDocu

Een dansend hart

Nederland 222.55

Niek Zervaas is een zwaargehandicapte jongen, liefdevol door zijn ouders verzorgd. Hij kan niet zelf praten of eten. Zijn pap krijgt hij gevoerd door een spuit. Als hij op zijn achttiende op een speciale manier leert praten, blijken zijn beperkingen alleen lichamelijk. Hij kan ontzettend mooi schrijven.

De documentaire begint met het einde. We zien hoe Nieks ouders na 24 zware maar waardevolle jaren de kist sluiten. ‘Liefde’, leest de deksel. Dat stond centraal in Nieks leven. Hij schreef er columns en een boek over. Met een voice-over tussen de scènes door, krijgt Niek letterlijk een stem.

De slotscène geeft een nieuwe betekenis aan het lugubere ‘dansen op iemands graf’. Niek hield van dansen. Zijn laatste wens was of de mensen op zijn begrafenis wilden dansen op zijn lievelingsnummer. Nog nooit was men op een begrafenis zo vrolijk.

Jan-Willem Hordijk