Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Op zijn achttiende blijkt hij ineens te kunnen praten

Document: Een dansend hart (NCRV)Ned. 2, 22.55 - 00.00 uur

„Na achttien jaar stilte krijg ik een stem.” Niek Zervaas is een zwaar gehandicapte jongen, die liefdevol door zijn ouders wordt verzorgd en opgevoed. Hij kan niet zelf praten of eten. Zijn thee en zijn pap krijgt hij gevoerd door een spuit. Als hij op zijn achttiende op een speciale manier leert praten, blijken zijn beperkingen alleen lichamelijk te zijn. Hij kan ontzettend mooi schrijven. En hij staat op een heel andere manier met de wereld in contact dan normaal.

De aangrijpende documentaire begint met het einde. We zien hoe de ouders van Niek na 24 zware, maar waardevolle jaren de kist sluiten. ‘Liefde’, staat in het groot op de deksel. Dat staat centraal in Nieks leven. Hoewel hij achttien jaar niet heeft kunnen communiceren, deelt hij liefde met zijn omgeving, op een spirituele manier. Hij schrijft er columns en een boek over.

Met een voice-over tussen de scènes door, krijgt Niek letterlijk een stem: „Liefde uit zich in je leven zonder oordelen. Dat oordeel zit de liefde in de weg. Kijk met de ogen van het hart.”

De slotscène geeft een heel andere betekenis aan het normaal lugubere gezegde: ‘dansen op iemands graf’. Niek hield van dansen. Hij vroeg altijd aan mensen of ze met hem wilde dansen. Zijn laatste wens is dan ook of de mensen op zijn begrafenis zo liefdevol willen zijn om te dansen op zijn lievelingsnummer. Nog nooit waren mensen op een begrafenis zo vrolijk.