Dit is een artikel uit het NRC-archief

Sport

Hoogerland herstelt nu thuis van ongeluk

Wielrenner Johnny Hoogerland is gisteren ontslagen uit het ziekenhuis in Amstelveen. Twee weken geleden werd de renner van Vacansoleil-DCM door een afslaande auto geschept tijdens een trainingsrit in Spanje. Hij liep vijf gebroken ribben, vier afgebroken wervels, een scheurtje in de lever en een gekneusde long op. Hoogerland kan nu thuis in Zeeland verder herstellen.

„Ik kijk er erg naar uit om weer terug te gaan naar mijn vertrouwde omgeving”, zei Hoogerland gisteren op een ingelaste persconferentie voor hij het ziekenhuis verliet. „Ik begin met wat wandelen en oefeningen van de fysiotherapeut, maar hoop over vier weken weer te gaan trainen. Mijn geluk is dat ik snel in vorm raak, dus als alles goed gaat kan ik in mei weer koersen. Zelfs de Tour de France in juli is dan haalbaar.”

Behandelend arts Bas Pijnenburg heeft goede hoop op volledig herstel. „Fysiek zien we geen enkel beletsel om terug te keren op het hoogste niveau”, zegt Pijnenburg. „Alleen van het scheurtje in de lever weten we niet precies hoe het herstelt. Daarvoor hebben we een veilige marge van vier weken ingebouwd. Als het dan hersteld is, kan Johnny weer volledig gaan trainen.”

Binnen anderhalf jaar tijd is Hoogerland nu twee keer aangereden door een auto. In de Tour de France van 2011 werd hij door een perswagen van de weg gereden en belandde hij in het prikkeldraad. „Het is klote dat het nu tweemaal mij gebeurt”, zegt Hoogerland. „Als wielrenner ben je kwetsbaar en val je altijd. Maar het is niet zo dat ik meer val dan andere renners.”

Anders dan bij de val in de Tour de France geeft Hoogerland nu ook meer aandacht aan de mentale verwerking van het ongeluk. „Ik heb de vorige keer misschien een beetje onderschat wat het met je doet. Zo’n ongeluk is toch traumatisch. Je kunt het wegsteken, maar vroeg of laat krijg je er last mee. Nu moet ik het niet wegsteken, maar op een goede manier verwerken.”

Van het ongeluk in Spanje herinnert Hoogerland zich niets. Zijn vriendin zag het ongeluk gebeuren en vertelde hem later de details. Ook zij wordt in het verwerkingsproces betrokken. „Voor haar is het ook zwaar. Als je zoiets ziet gebeuren, moet dat een enorm traumatische ervaring zijn.”