Wie gaan er schuil achter Panticosa en Amigo de Birillo?

Het klantenbestand van dopingarts Fuentes ligt op straat. Ook Marco Pantani, Michele Bartoli, Romans Vainsteins en Fränk Schleck zouden door hem zijn geprepareerd.

Door onze redacteur

De een werd vernoemd naar zijn hond, de ander naar de hond van een vriend, en weer een ander kreeg gewoon de eerste letters van zijn achternaam als schuilnaam. Dopingarts Eufemiano Fuentes verzon talloze schuilnamen voor de sporters die hij behandelde; tientallen zijn teruggevonden in zijn administratie.

Maar zeven jaar na het oprollen van zijn dopingnetwerk zijn nog altijd talloze codenamen uit de administratie van Fuentes niet gekraakt. En dat terwijl er genoeg informatie is waaruit de namen van verschillende klanten zijn af te leiden – zeker omdat diverse betrokkenen bereid zijn om on en off the record te praten.

Eerder meldde deze krant dat Thomas Dekker schuil gaat achter Clasicomano Luigi, dat Luis León Sánchez Huerto zou zijn en Remmert Wielinga Gemma.

Vandaag: wie ging er schuil achter Panticosa, Sansone, VAINS en Amigo de Birillo?

Panticosa, (Marco Pantani)

Epo. Groeihormoon. Bloedtransfusies. Insuline. Anabolen. Testosteron. Aranesp. Volgens de aantekeningen van dokter Eufemiano Fuentes reed Marco Pantani in 2003 rond als een apotheek op twee wielen.

Toen de Spaanse Guardia Civil het netwerk van Fuentes oprolde in mei 2006 werden diverse aantekeningen en dopingschema’s gevonden. Eén van die in beslag genomen dopingschema’s is die van PTNA – de afkorting voor Panticosa, Fuentes’ schuilnaam voor Marco Pantani. Er staan adviezen op, in het Italiaans, over de inname van groeihormoon en insuline: drie en zeven streepjes op de injectiespuit voor of na het eten. De wedstrijden die in dat schema verwerkt zijn komen geheel overeen met de wedstrijden die Pantani in 2003 reed. Het kaarsje van Pantani flakkerde dat seizoen nog een laatste keer op: na jaren van verval werd hij 14de in de Giro d’Italia.

Nog geen jaar later was hij dood.

Sansone, (Michele Bartoli)

Ook Michele Bartoli zou door Fuentes geprepareerd zijn met verboden middelen. Bartoli, onder meer winnaar van de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Goldrace, werd tot nog toe nauwelijks in verband gebracht met Fuentes en ontsnapte aan sancties.

Bartoli zou schuil gaan onder de bijnaam Sansone – de naam van zijn hond. Zijn betrokkenheid wordt nu door twee bronnen onafhankelijk van elkaar bevestigd. In de administratie van Fuentes zijn drie dopingschema’s van Sansone gevonden: die van 2002, 2003 en 2004. Op het schema van 2002 staat dat op 19 en 20 januari de teampresentatie van Fasso Bortolo plaats vindt: de ploeg waarvoor Michele Bartoli in 2002 reed. De wedstrijden die in de schema’s van 2002, 2003 en 2004 staan komen volledig overeen met de wedstrijden die Bartoli fietste.

Sansone werd door Fuentes voorzien van epo, aranesp, anabolen, cortisonen, groeihormoon en bloedtransfusies. Het dopingschema is opgesteld op een manier waarop de renner niet gepakt kon worden bij controles: anabolen en groeihormoon in wedstrijdloze periodes, in de aanloop naar belangrijke wedstrijden epo en aranesp in microdosissen – en bloedtransfusies. Zo kreeg Sansone in 2003 bloedzakken vlak voor Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en de Goldrace.

Bartoli wil niet reageren op vragen over zijn betrokkenheid.

VAINS, Romans Vainsteins

Waarom VAINS niet allang is gekoppeld aan de naam van Romans Vainsteins, de Letse wereldkampioen van 2000, is een raadsel. De Guardia Civil nam bij de inval in de appartementen van Fuentes dopingschema’s van VANS en VAINS in beslag, voor de seizoenen 2003 en 2004 – toen Vainsteins reed voor de Italiaanse ploegen Vini Calderola en Lampre. De schema’s komen honderd procent overeen met het wedstrijdprogramma van Vainsteins. Ook VAINS werd door Fuentes van het hele dopingspectrum voorzien: van epo en groeihormoon tot bloedtransfusies, en ook van zogenaamde polvos – poeders die dienden om urinestalen bij dopingcontroles te manipuleren.

VAINS betaalde in 2003 25.000 euro voor de hele behandeling, en nog eens 20.000 euro als hij wereldkampioen zou worden. In 2004 is hij goedkoper uit: 20.000 euro voor de behandeling – en als hij Parijs-Roubaix zou winnen nog eens 20.000 euro. Vainsteins wordt in 2003 zesde in Parijs-Roubaix, volgens de aantekeningen van Fuentes mede dankzij een zak bloed die hij tien dagen eerder kreeg. Onduidelijk is of Vainsteins in de jaren vóór 2003 ook al klant was van Fuentes. Hij trok ook in 2001 zijn portemonnee voor verregaande medische begeleiding, zo verklaart de Nederlandse ex-renner David Orvalho, die in dat jaar met Vainsteins samen reed bij de Belgische Domoploeg: „Vainsteins had een te dikke reet dat jaar, hij trainde niet. Hij ging wel af en toe weekje naar zijn dokter – eentje van buiten de ploeg. Ik hoorde van zijn knechten Milesi en Cassani dat Vainsteins een doktersrekening had die hoger was dan mijn salaris – 40.000 gulden per jaar. Dat kan niet voor multivitamines zijn geweest.”

Vainsteins weigert antwoord te geven op vragen.

Amigo de Birillo (Fränk Schleck)

Een van Fuentes’ trouwste (en meest lucratieve) cliënten was Ivan Basso – codenaam Birillo, vernoemd naar zijn hond. Toen Basso’s vriend ten ploegmaat Fränk Schleck aanklopte bij Fuentes moet het verzinnen van diens schuilnaam een eitje zijn geweest: Amigo de Birillo.

Uit gesprekken met andere Fuentes-klanten blijkt dat Schleck, tegenwoordig rijdend voor Radioshack, gebruik maakte van de diensten van Fuentes. Zijn betrokkenheid wordt bovendien bevestigd door een bron uit zijn directe omgeving. Die meldt ook dat Andy Schleck, Fränks broer, géén klant was van Fuentes.

Amigo de Birillo, cliëntnummer 25, liet volgens de documentatie van Fuentes twee bloedzakken achter op 23 december 2005. Die bloedzakken werden ingevroren. Op 22 juni 2006, een week voor de Tour de France, stond een afspraak gepland om een van de bloedzakken terug in te brengen – maar dat kwam er niet van omdat het dopingnetwerk van Fuentes een maand eerder werd opgerold door de Spaanse justitie.

Schleck bekende in 2008 in de Süddeutsche Zeitung dat hij een betaling van 6.691 euro aan Fuentes had gedaan, via diens Zwitserse bankrekening. Volgens Schleck was dat voor trainingsadvies. Maar Fuentes zei vorige week in de rechtszaal dat hij helemaal geen trainingsadviezen gaf. Die lezing wordt ondersteund door de veroordeelde Fuentes-klant Tyler Hamilton – oud-ploeggenoot van Schleck bij CSC – in een gesprek met het Deense internetmedium dr.dk: „Hij [Fuentes] maakte nooit een trainingsschema voor me en hij adviseerde me ook niet op dat gebied – ik denk niet dat hij daartoe in staat was. Ik begrijp niet hoe Fränk Schleck zonder littekens is weggekomen uit deze affaire. Andere renners werden geschorst maar Fränk Schleck is vrijgesproken. Het slaat nergens op.”

Schleck zelf, die een schorsing uitzit omdat het maskerende middel xipamide tijdens de afgelopen Tour de France in zijn urine werd aangetroffen, laat bij monde van de persvoorlichter van zijn huidige ploeg Radioshack weten dat hij niet wil reageren.