De generatiekloof in de pop

Harry de Winter praat in zijn nieuwe programma over popmuziek met verschillende generaties. „Waarom zou je je alleen op jongeren richten?”

Nee, Kleine Viezerik kan niet één liedje van The Beatles noemen. En de namen van de bandleden kent de 20-jarige rapper ook niet. Verbazing alom aan tafel in Talking ’ bout my generation, het nieuwe praatprogramma over popmuziek van Harry de Winter op RTL 7. Daar staat tegenover dat de andere gasten weer niets van hiphop weten. Mart Smeets kan nog net de naam van Notorious B.I.G. bedenken. Maar hij spreekt hem verkeerd uit. Bovendien is Biggie ook al weer zestien jaar dood.

In Talking ’bout my generation – genoemd naar de hit van The Who uit 1965 – laat De Winter drie generaties popliefhebbers met elkaar praten. De Winter: „Het is een soort kruising tussen Wintertijd en Voetbal International. Behalve dat het niet over voetbal gaat, maar over pop. Je kunt ook denken aan Ali B op volle toeren, maar dat gaat om Nederlandstalige muziek.”

De Winter is geboeid door de generatiekloof in de popmuziek: „Heel lang denk je: dat gaat me niet gebeuren, dat ik als popliefhebber de nieuwe bands niet meer kan volgen. Maar ik kan mijn zoon nog zo voorbeeldig grootbrengen op een dieet van The Beatles, The Stones en The Band, uiteindelijk komt hij toch thuis met een of ander afschuwelijk speedmetalbandje. Dan moet ik denken aan hoe ik in de jaren zestig aan mijn ouders probeerde uit te leggen wat er zo mooi was aan die beatmuziek van die langharige types. Dat ging niet.”

Het programma is het vervolg op Wintertijd (2000-2010) waarin De Winter bekende mensen interviewde met hun muzieksmaak als leidraad. De Winter: „Vaak vragen mensen aan me: wanneer komt dat programma weer terug? De omroepbazen willen het niet, die vinden het iets voor oude lullen; iets voor MAX. Maar we hebben het hier niet over bejaarden, we hebben het over mensen die naar concerten gaan, mensen die überhaupt nog bereid zijn om cd’s te kopen en tv te kijken. Onder de veertig kijkt niemand meer. Dus waarom zou je je alleen op jongeren richten?”

De Winter is rijk geworden met zijn tv-productiebedrijf IDTV, vooral door internationale verkoop van spelletjes als Lingo. Maar zijn wortels liggen in de pop. „Ik begon als dj met zeven platen. Ik was de eerste dj die niet tussen de platen door praatte. Verder was ik straatmuzikant in Amsterdam, Tel Aviv, Santa Barbara.” De Winter ging in de jaren zeventig popprogramma’s maken voor de NCRV, zoals Filter Furore Show. „Maar toen ik een concert van Bob Marley uitzond, ben ik ontslagen. ‘Dit programma stinkt te veel naar hasjiesj’ zeiden ze.” Hij werd vrijgevestigd tv-producent en maakte concertregistraties van Madonna, Pink Floyd en U2, die hij wereldwijd verkocht.

De Winter verkocht IDTV in 1996 en vertrok als baas in 2001. Daarna zette hij met Derk Sauer, Ruud Hendriks en Frits Barend interviewzender Het Gesprek op. Samen met investeringsmaatschappij Egeria kochten ze in 2010 NRC Handelsblad. Maar Egeria had geen zin in een verliesgevende tv-zender, dus Het Gesprek en De Winter verdwenen.

De Winter:„Toen heb ik een sabbatical gehouden. Ik wilde niets meer te maken hebben met vergaderende aandeelhouders. Maar ja, iedere keer als ik in Amsterdam was, vroegen mensen: ‘Wat doe je nu?’ ‘Ik lees een boek en ik schilder’ – dat is toch een vervelend antwoord. Dus heb ik met Gijs van de Westelaken een nieuw productiebedrijf opgezet: Sarphati Media. We maken nu portretten van Willem I, II en III en Femke Halsema maakt een reeks over moslima’s: Tip van de sluier. En dit popprogramma dus.”

Talking ’bout my generationZondag, RTL 7, 22.15-23.15 uur