Na de carnavalscoalitie komen de paas- en pinkstercoalitie

‘Wanneer trekken we de agenda’s voor de volgende afspraak?” Alexander Pechtold (D66) kon zijn triomf-gevoel gisterochtend niet verbergen. Ineens bleek hij via de achterkamertjes toch nog een regeringspartij te zijn, samen met zijn tegenstanders SGP en CU, wiens voorman Arie Slob nog wel vaker zaken wilde doen.

Minister Stef Blok keek wat bedremmeld toe bij al dat geflirt. Een gelegenheidscoalitie, drie nieuwe gedoogpartners. En dan moeten we nog maar afwachten of die in de Eerste Kamer ook daadwerkelijk gaan meestemmen.

Kijk, het is natuurlijk mooi dat het CDA buitenspel is gezet in het Woonakkoord. Dat was toch meer de partij van Bouwend Nederland (de banenmotor van Elco Brinkman en Maxime Verhagen) dan van Wonend Nederland.

Het CDA wilde via de Eerste Kamer alsnog in de regering komen. Dat mislukte, maar andere partijen hebben die sluiproute naar het pluche nu ook ontdekt. „Wanneer trekken we de agenda’s?” Ook CU-leider Arie Slob kon z’n lol niet op en tartte Blok nog wat meer. „Wij zijn geen nieuwe gedoogpartners. Ik denk dat juist de coalitiepartijen moeten gedogen dat oppositiepartijen meer ruimte krijgen.”

Dat belooft wat straks, bij het leenstelsel, de sociale zekerheid, of de fiscale hervormingen… Elk dossier krijgt een eigen akkoord, met een eigen formatie, een eigen persconferentie. Regeren in etappes, met akkoorden zo compact als keuteltjes.

We klagen weleens over bankiers die aanrommelen met derivaten en schimmige vastgoedleningen, maar hier is het aanrommelen op alle niveaus: ministers moeten gaan speeddaten in achterkamertjes, oppositieleden uit de Tweede Kamer moeten met hun collega’s uit de Eerste Kamer dealtjes sluiten (staatsrechtelijk gezien een nogal schimmig spel), waarna de debatten in allerijl in beide Kamers moeten worden gehouden. En het zal nog veel erger zijn. Want elk van die deelakkoorden slaat weer een gat in de begroting – het woonakkoord is goed voor jaarlijks 200 miljoen – dat weer halsoverkop gedicht moet worden. Daar is dus weer een nieuw akkoord voor nodig, met misschien wel weer nieuwe partijen. Misschien mag GroenLinks straks ook nog ergens een kwakje klei plakken, samen met de Partij voor de Dieren of 50Plus.

Op de carnavalscoalitie volgen nog vele paas- en pinkstercoalities, die stuk voor stuk bewijzen dat Rutte en Samsom te haastig te werk zijn gegaan. Hun flitsformatie-voor-twee ontpopt zich straks als één groot formatie-fuckfest voor vijftigplussers, mannenbroeders, brievenbusplassers en dieren.

We klagen weleens over de ondemocratische decreten uit Brussel, maar zou er één Nederlandse kiezer te vinden zijn die straks maar een klein beetje krijgt van wat hij verwachtte bij het uitbrengen van zijn stem?

Christiaan Weijts (36) is schrijver. Met zijn derde roman Euforie won hij dit jaar de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Op deze plek schrijft hij elke donderdag over de actualiteit.